กว่าครึ่งชั่วยามให้หลัง เสี่ยวชิงก็เขมือบก้อนดินก้อนนั้นจนหมดเกลี้ยงไม่เหลือซาก ลำตัวที่อ้วนท้วนอยู่แล้วยิ่งขยายใหญ่ขึ้นอีกระดับหนึ่ง ผิวลำตัวทอประกายหยกเขียววูบวาบไม่หยุดหย่อน
เพียงแต่เพราะกินอิ่มจนเกินไป เสี่ยวชิงจึงรู้สึกจุกจนขี้เกียจขยับเขยื้อน ได้แต่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นอย่างเกียจคร้าน
แม้กระทั่งช่วงเจริญวัยก็ยังพุ่งทะยานไปถึง 9% แล้ว
กู้หย่วนจึงหยิบกล่องไม้ใบหนึ่งออกมา จับเสี่ยวชิงใส่ลงไป ปล่อยให้มันค่อยๆ ย่อยสลายคุณประโยชน์ที่อยู่ภายในด้วยตัวเอง
“รอจนเสี่ยวชิงย่อยสลายคุณประโยชน์ในครั้งนี้จนหมด ไม่รู้ว่าจะมีความเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้นบ้างนะ”
กู้หย่วนรำพึงในใจเงียบๆ
แม้เสี่ยวชิงจะเป็นเพียงตัวอ่อนของผีเสื้อกระบี่เงาเขียว แต่กลับมีอันตรายไม่เบา อย่างน้อยผู้ฝึกยุทธเซียนเทียนทั่วไปก็คงไม่อาจต้านทานปราณกระบี่ที่มันพ่นออกมาส่งๆ ได้
หากมันเติบโตขึ้นอีกสักหน่อย ความแข็งแกร่งก็จะต้องเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่างแน่นอน
หากมันชักใยเข้าดักแด้แล้วลอกคราบกลายเป็นผีเสื้อ กู้หย่วนคาดว่าอย่างต่ำที่สุดมันก็คงมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับผู้ฝึกยุทธระดับเทียนเหริน!
