หยุน เจ้าช่วยพาพวกเราออกไปจากที่นี่ได้ไหม”
Huan Qingsha อยู่แถวหน้าในขณะนี้ เมื่อเห็น Mu Yun เธอขอร้องด้วยเสียงต่ำ
“ยังไง?”
แต่มู่หยุนรู้สึกงุนงงเล็กน้อยและพูดว่า “คุณต้องการทำอะไร?”
“คนพวกนั้น เราไม่มีกำลังที่จะต่อกรด้วย ฉันขอร้อง พาเราออกไปจากที่นี่ ฉันยอมตายดีกว่าถูกชายร่างกำยำนั่นทำลาย!”
Huan Qingsha ค่อนข้างทำอะไรไม่ถูกในขณะนี้
หยูชิงหลันที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอก็มีสีหน้าโหยหาเช่นกัน
“ตราบใดที่คุณซื่อสัตย์ ฉันสัญญาว่าคุณจะไม่ตาย!”
มู่หยุนพูดอย่างเฉยเมย
สำหรับคนเหล่านี้เขาไม่มีความรู้สึกที่ดี
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ประทับใจกับคนเหล่านั้นใน Tianjian Tower
หลังจากพูดจบ มู่หยุนก็เดินนำหน้าไปคนเดียว
บันไดมีความกว้างประมาณ 3 เมตร และทอดยาวลงไปด้านล่างทีละชั้น และไม่มีวิวในส่วนลึกเลย
นั่นคือทั้งหมด
แต่รอบ ๆ บันไดมีหมอกสีดำปกคลุมในอากาศแผ่กระจายไปทั่วโลกและไม่สามารถเห็นรูปลักษณ์หรือสถานะใด ๆ ได้อย่างชัดเจน
มู่หยุนและคนอื่น ๆ เดินลงไปตลอดทางเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง และพวกเขาไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างหน้า ดังนั้นพวกเขาจึงได้แต่มองดูเหตุการณ์ตรงหน้าและก้าวไปทีละก้าว
แต่ถึงกระนั้น ทุกคนก็รู้สึกว่าได้ลงมาตามบันไดหินสีดำใต้ฝ่าเท้าเต็ม 10,000 เมตร
ในที่สุดบันไดหินข้างหน้าก็ค่อยๆหายไปในที่สุด
เท้าของทุกคนเหยียบลงบนพื้น ทันใดนั้นพวกเขาก็รู้สึกว่าหัวใจของพวกเขาห้อยลงและพวกเขาก็ปล่อยมือ
เพียงแค่ฝ่าเท้าของเขา
