เพิ่งออกจากศพ แต่มู่หยุนรู้สึกว่าเท้าของเขานุ่มมาก ราวกับว่าเขาเหยียบทราย
หลังจากเหยียบลงไป มู่หยุนรู้สึกว่าพื้นนิ่มเกินไป
เมื่อมองลงไปก็พบว่าบนพื้นเต็มไปด้วยขี้เถ้าสีขาวกองอยู่บนพื้น และเขาก็ก้าวลงไป ทิ้งรอยเท้าที่ชัดเจนไว้บนเถ้าสีขาว
ขี้เถ้า!
เมื่อเห็นกองขี้เถ้าสีขาว หัวใจของมู่หยุนก็เต้นรัว
ดูเหมือนว่าขี้เถ้าทั่วพื้นดินจะน่ากลัวจริงๆ
“อย่ามองข้างล่าง!”
เมื่อมองไปที่ Huanqingsha และ Yuqinglan ที่ตามมาข้างหลัง Muyun พูดด้วยเสียงต่ำ
“อา……”
หลังจากคำพูดของ Muyun จบลง เมื่อ Huan Qingsha ก้มศีรษะลงดู เธอก็ตะโกนทันที
เมื่อได้ยินเสียงร้อง มู่หยุนก็พูดไม่ออก
“เรียกว่าอะไร!”
ในขณะนี้ หยูชิงหลันสงบมาก และพูดด้วยเสียงต่ำ: “มันไม่ใช่แค่ขี้เถ้าเหรอ? เอะอะอะไรกัน?”
“ไม่ พี่สาวหยู คุณกำลังมองไปข้างหน้าหรือไม่”
Huan Qingsha กล่าวพร้อมชี้ไปข้างหน้า
มู่หยุนเงยหน้าขึ้นมองเช่นกัน แต่พบว่าต่อหน้าฝูงชน ขี้เถ้าสีขาวดำถูกปูเป็นถนนกว้างสิบเมตรและไม่ทราบความยาวกระจายออกไป
และพื้นทั้งสองด้านของ Avenue of Ashes เป็นสีดำและสีแดง
ไม่ใช่ว่าแผ่นดินเป็นสีแดง แต่แผ่นดินสีดำนั้นถูกย้อมด้วยเลือดเป็นสีแดง ช่างเป็นสีที่แปลกประหลาดเหลือเกิน
ทุกอย่างดูจะน่ากลัวเกินไป
Feng Kong และคนอื่น ๆ ก็ก้าวไปข้างหน้าในขณะนี้
Jian Yukong นั่งยองๆ กำขี้เถ้าที่นิ้วของเขา และเล่นซอกับพื้นข้างๆ เขาเป็นเวลานาน ยืนขึ้น เดินไปข้างหน้า Fen
