เมื่อเห็นนักพรตเป่าฉานจากไป บรรดาผู้คนที่คอยจับตาดูอยู่แต่ไกลก็พากันเผ่นหนีราวกับถูกผีหลอก
เพียงไม่กี่อึดใจ สายตาที่คอยจ้องมองอย่างมาดร้ายในละแวกนั้นก็มลายหายไปจนหมดสิ้น
มีปรมาจารย์ระดับจินตานอย่างนักพรตเฮ้อหลิงออกโรงเองเช่นนี้ พวกมันไม่ต้องคิดให้เสียเวลาเลย ป้ายคำสั่งมังกรชาดของเซี่ยหมิงหยางหมดสิทธิ์แย่งชิงแล้วอย่างแน่นอน
ข้าวของของยอดเขาโอสถ ไม่มีใครกล้าแตะต้อง อย่างน้อยพวกมันก็ไม่กล้า
ในเมื่อไม่ได้มาครอบครอง ก็รีบเผ่นหนีไปให้พ้นๆ จะดีกว่า
ส่วนเซี่ยหมิงหยางและเฒ่าโม่ ทั้งสองยืนสำรวมนอบน้อม ไม่ปริปากพูดอะไร
กู้หย่วนเองก็สำรวมกายใจ ยืนค้อมกายอยู่ด้านข้างราวกับท่อนไม้ คล้ายกับว่าบทสนทนาระหว่างนักพรตเฮ้อหลิงและนักพรตเป่าฉานเมื่อครู่นี้ เขาไม่ได้ยินอะไรเลยแม้แต่น้อย
ทว่าภายในใจของเขากลับมีคลื่นลมถาโถมอย่างรุนแรง!
คำพูดของนักพรตเป่าฉานเมื่อครู่นี้ เปิดเผยข้อมูลออกมาไม่น้อยเลยทีเดียว
ที่แท้ไอ้หนูซุนจงผู้นั้น ก็ถูกบุคคลสำคัญของยอดเขาโอสถรับเป็นศิษย์ ซ้ำยังครอบครองพรสวรรค์ระดับกายาเต๋าอย่างกายาเบญจสายฟ้าอีกต่างหาก!
โชคของไอ้เด็กนี่มันจะดีเกินไปแล้ว!
