“อย่าได้ดูถูกฐานะศิษย์สายนอกเชียวล่ะ ขอเพียงได้เป็นศิษย์สายนอก สวัสดิการและผลประโยชน์ต่างๆ ล้วนเป็นสิ่งที่ผู้คนมากมายร้องขอแต่ไม่อาจได้มา”
“อีกทั้งขอเพียงเจ้าสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับเทียนเหรินได้ก่อนอายุห้าสิบปี ก็จะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นศิษย์สายในโดยอัตโนมัติ ในวันหน้าอาจยังมีโอกาสควบแน่นแก่นจินตัน เมื่อเป็นเช่นนั้นก็จะได้รับอายุขัยยาวนานถึงแปดร้อยปี หลุดพ้นจากความเป็นมนุษย์ กลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรผู้ยิ่งใหญ่ที่ใครๆ ต่างก็เคารพเทิดทูน”
ศิษย์สายนอกงั้นหรือ?
ประกายตาของกู้หย่วนวูบไหวด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา
ยอดเขาโอสถทรงเกียรติในฐานะสำนักใหญ่แห่งวิถีเซียน สืบทอดมานับหมื่นปี มีสถานะเหนือโลกียะ ในสายตาของผู้คนมากมาย แม้จะเป็นเพียงศิษย์สายนอกก็ถือเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่แล้ว
ทว่ากู้หย่วนไม่ใช่พวกไก่อ่อนที่ไม่รู้อะไรเลย เขายังเคยฟังเฒ่าเฉินเล่าเรื่องราวต่างๆ มาบ้าง
ยอดเขาโอสถแบ่งระดับศิษย์ออกเป็น ศิษย์รับใช้ ศิษย์สายนอก ศิษย์สายใน และศิษย์สืบทอด
ศิษย์รับใช้ย่อมไม่ต้องพูดถึง แม้จะเรียกว่าศิษย์ แต่แท้จริงก็คืองานจับกัง เป็นวัวเป็นม้า คอยรับใช้เป็นทาสให้ผู้อื่น มีสถานะต่ำต้อยที่สุด
