แต่ประกายกระบี่ของกู้หย่วนนั้น แหลมคมเกินความคาดหมาย มันฟันนิ้วของกรงเล็บนั้นจนขาดกระเด็นไปหลายนิ้ว เลือดสีคล้ำเหนียวหนืดพุ่งทะลักออกมาจากบาดแผล
“กุ่ยชี่จื่อ การซ่อนตัวอยู่ในเงาของผู้อื่น ช่างเป็นการวางแผนที่แยบยลนัก คนปกติที่ไหนก็คงคิดไม่ถึงหรอก”
กู้หย่วนแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา
“แต่เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้าจะจับสัมผัสร่องรอยของเจ้าไม่ได้?”
ชายเจ้าของเงาตกใจจนล้มลุกคลุกคลาน รีบถอยกรูดออกไปทันที
และเจ้าของกรงเล็บแห้งเหี่ยว ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงตำแหน่งที่เงาของชายผู้นั้นเคยทาบทับอยู่เมื่อครู่
เขาเป็นชายชรารูปร่างเตี้ยแคระแกร็น หน้าตาอัปลักษณ์พิลึกพิลั่น สวมชุดคลุมสีเทา ทั่วทั้งร่างแผ่ซ่านกลิ่นอายที่มืดมนและอึดอัดออกมา
“ไอ้หนู มารับความตายซะ!”
มุมปากของเขากระตุก นัยน์ตาที่จ้องมองกู้หย่วนเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายและเย็นชา ทันใดนั้น หมอกผีด้านนอกก็ปั่นป่วนและพุ่งทะยานเข้ามา มันรวมตัวกันกลายเป็นกรงเล็บผียักษ์ บนพื้นผิวมีไฟผีสีเขียวมรกตลุกโชน แผ่ซ่านกลิ่นอายความตายที่หนาวเหน็บและรุนแรงออกมา
