ียนโยวรับไว้เมื่อสิบกว่าปีก่อน และเฒ่าประหลาดนั่นก็คงมีแผนการแอบแฝงบางอย่างกับศิษย์คนนี้ เป็นต้น
ส่วนเรื่องระดับความแข็งแกร่งของเฉียนอวิ๋นเฟิง เขาก็ไม่ได้ปิดบัง ซากศพที่กองพะเนินอยู่ในถ้ำ รวมถึงร่องรอยการต่อสู้ของทั้งสองคนเมื่อครู่ ล้วนเป็นหลักฐานที่โกหกกันไม่ได้
แม้แต่เรื่องที่ตัวเขาเองหล่อหลอมกระดูกจนสมบูรณ์ และกลายเป็นผู้ฝึกยุทธขั้นสูงสุดแล้ว เขาก็ไม่ได้ปิดบังเช่นกัน
แน่นอนว่า เรื่องที่เขาฝึกฝนเคล็ดวิชาเต่าลี้ลับซ่อนกระดองหรือก็คือเคล็ดวิชาตะพาบดำเร้นกระดองจนบรรลุขั้นต้นนั้น กู้หย่วนไม่ได้ปริปากบอกออกไป
ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมองออกหรือไม่ เขาก็ต้องพยายามซ่อนไพ่ตายเอาไว้สักใบ
ส่วนเรื่องที่ว่า เขาที่เป็นเพียงผู้ฝึกยุทธสามารถสังหารเฉียนอวิ๋นเฟิงที่เป็นถึงผู้ฝึกยุทธระดับเซียนเทียนได้อย่างไรนั้น กู้หย่วนก็ตอบแบบกำกวม จงใจเปิดเผยกลายๆ ว่าตนมีผู้ช่วยอื่นคอยหนุนหลัง
เมื่อกู้หย่วนเล่าจบ เฒ่าเฉินก็ไม่ได้พูดอะไร ทว่านัยน์ตาขุ่นมัวคู่นั้นกลับทอประกายกลิ่นอายอันตรายวูบวาบ เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“โครงกระดูกเมื่อครู่นี้ น่าจะเป็นมารกระดูกขาวที่เฒ่าประหลาดเสวียนโยวเซ่นสรวงหลอมขึ้นมา นี่เป็นหนึ่งในยอดวิชาลับของสำนักมารกระดูกขาว ซึ่งเป็นพรรคมารผู้ยิ่งใหญ่ หากเซ่นสรวงหลอมต่อไป มันจะสามารถวิวัฒนาการไปเป็นมารหยินกระดูกขาว,มารเทพวัชระ,มารฟ้ากระดูกขาวสิบสองนักษัตรและเผ่าพันธุ์มารที่น่าสะพรึงกลัวอื่นๆ ได้
