อีกด้านหนึ่ง ภายในลานบ้านลึกสุดตรอกฉางก้ง
หลังจากปลดเปลื้องการปลอมตัวออก กู้หย่วนก็เช็ดคราบเลือดบนดาบยาวจนสะอาดเอี่ยม แล้วนำไปซ่อนไว้บนขื่อคาบ้าน
หยางเจี้ยนเฟย แน่นอนว่าต้องเป็นฝีมือของเขา
ไอ้เด็กนั่นทำตัวเหมือนหมาบ้า กัดคนไปทั่ว แถมยังเคียดแค้นชิงชังเขาจนเข้ากระดูกดำ
กู้หย่วนย่อมไม่มีทางปล่อยให้หอกข้างแคร่แบบนี้มีชีวิตอยู่ต่อไปแน่
การฆ่าทิ้งเพื่อตัดรากถอนโคน คือวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุด
ศัตรูที่ตายแล้ว คือศัตรูที่ดีที่สุด!
ยิ่งไปกว่านั้น ช่วงนี้อำเภอเป่ยเหลียงก็เริ่มวุ่นวาย เกิดเรื่องราวต่างๆ ขึ้นมากมาย ถือเป็นโอกาสเหมาะที่จะโยนความผิดให้คนอื่น และเว่ยชวนก็เป็นตัวเลือกที่ไม่เลวเลยทีเดียว
ยังไงซะ ยิ่งกวนน้ำให้ขุ่นมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเป็นผลดีกับเขามากเท่านั้น
ความจริงแล้ว ตั้งแต่ที่เขาสร้างตัวตนเยี่ยนสือซานขึ้นมา กู้หย่วนก็รู้สึกเหมือนตัวเองได้ค้นพบงานอดิเรกใหม่ๆ บางอย่าง
เรื่องดีๆ ก็แล้วไปเถอะ แต่เรื่องสกปรกโสมม หรือเรื่องจุกจิกที่ต้องปิดบังซ่อนเร้น ก็สามารถโยนให้เยี่ยนสือซานจัดการได้สบายๆ
คนฆ่าคือเยี่ยนสือซาน แล้วมันเกี่ยวอะไรกับกู้หย่วนอย่างเขาด้วยล่ะ?
ว่าไปแล้ว พอฆ่าหยางเจี้ยนเฟยทิ้ง ความคิดที่คอยกวนใจก็มลายหายไปจนหมดสิ้น รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายขึ้นเยอะเลย
และเรื่องนี้ก็ถือว่าจบลงแล้ว ลำดับต่อไป ก็ได้เวลาตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝนเสียที
กู้หย่วนเลิกคิดฟุ้งซ่าน เขาหยิบโอสถหลอมกระดูกหยกโล
