หยางเจี้ยนเฟยเดินหน้าดำคร่ำเครียดออกมาจากหออวี้ติ่ง
ช่วงหลายวันมานี้ เขารู้สึกหงุดหงิดใจเป็นอย่างมาก
ประการแรก เซี่ยซิ่วเสวี่ยเริ่มแสดงท่าทีรังเกียจและทำตัวห่างเหินกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ มิหนำซ้ำ เขายังถูกคนรอบข้างกีดกันและจ้องจับผิดเพราะเรื่องนี้อีกด้วย
ประการที่สอง เดิมทีเขาตั้งใจจะขอให้ท่านอาหยางฮั่นช่วยใช้เส้นสาย จัดการมอบภารกิจพิเศษให้กู้หย่วน เพื่อสั่งสอนบทเรียนที่ไอ้เด็กนั่นจะไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิต!
แต่พอเขาเอ่ยปากขอ กลับโดนท่านอาตวาดด่ากลับมาอย่างเกรี้ยวกราด พร้อมกับเตือนว่า ถ้าเป็นเมื่อก่อน ท่านอาคงไม่มานั่งใส่ใจเรื่องไร้สาระพวกนี้ ต่อให้เขาจะฆ่ากู้หย่วนทิ้งก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
แต่ตอนนี้สถานะของกู้หย่วนเปลี่ยนไปแล้ว ไอ้เด็กนั่นได้รับความสำคัญและถูกจับตามองจากทั้งท่านเจ้าหอและท่านผู้ดูแล ท่านอาจึงสั่งห้ามไม่ให้เขาคิดทำเรื่องตุกติกอะไรอีก ทางที่ดีควรจะผูกมิตรกับกู้หย่วนเอาไว้ เพราะการมีศัตรูเพิ่มสู้มีมิตรเพิ่มไม่ได้
การฆ่ากู้หย่วนไม่มีผลดีอะไรกับเขาเลย หนำซ้ำถ้าเรื่องแดงขึ้นมา ยังจะไปล่วงเกินท่านเจ้าหอกับคนอื่นๆ อีกต่างหาก สู้ผูกมิตรกับอัจฉริยะผู้นี้ไว้ ย่อมส่งผลดีต่อตัวเขาในอนาคตมากกว่า
แต่มีหรือที่หยางเจี้ยนเฟยจะยอมรับได้?
ยิ่งท่านอาหยางฮั่นพูดแบบนี้ เขาก็ยิ่งรู้สึกไม่พอใจ ในหัวคิดแต่เพียงว่าคนทั้งโลก แม้กระทั่งท่านอาแท้ๆ ก็ยังรวมหัวกันต่อต้านเขา!
เขาโยนความผิดทั้งหมดที่
