ายนอกยังดูแปลกประหลาดและโบราณคร่ำคร่า คาดว่าน่าจะมีสายเลือดของเต่าวิญญาณสายพันธุ์ใดสายพันธุ์หนึ่งแฝงอยู่เป็นแน่
“เจ้าวางใจเถอะ ข้าไม่ได้มีเจตนาร้าย และจะไม่ทำร้ายเจ้า”
กู้หย่วนไม่สนว่าเต่าแก่จะฟังรู้เรื่องหรือไม่ เขาพูดกับมันอย่างจริงจังว่า
“ข้าซื้อเจ้ามา ก็เพราะข้าชอบเลี้ยงสัตว์วิญญาณ ถ้าไม่เชื่อ เจ้าลองดูพวกมันสิ…”
จากนั้น เขาก็ส่งกระแสจิตเรียก
จี๊ดๆๆ!
อาหวง หนูเขี้ยวเหล็กพุ่งพรวดออกมาจากมุมห้อง เดิมทีมันตั้งใจจะปีนขึ้นไปบนไหล่ของกู้หย่วนตามเสื้อผ้า แต่พอจู่ๆ เห็นเต่าแก่ ก็ตกใจจนสะดุ้งโหยง ตามสัญชาตญาณมันรีบมุดไปหลบอยู่หลังกู้หย่วนทันที
แต่มันก็สัมผัสได้ถึงความไร้พิษสงของเต่าแก่ตัวนี้อย่างรวดเร็ว
มันค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้อย่างอยากรู้อยากเห็น ใช้กรงเล็บเขี่ยกระดองเต่าเบาๆ ดูไม่มีเจตนาร้าย คล้ายกับเป็นการทักทายอย่างเป็นมิตรเสียมากกว่า
อาอู๋ ตะขาบหลังเหล็กก็เลื้อยออกมาจากซอกกำแพงเช่นกัน เมื่อเห็นเต่าแก่ หนวดทั้งสองเส้นของมันก็กระดิกไปมาสองสามครั้ง ก่อนจะกลับไปทำตัวหยิ่งยโสตามเดิม แล้วมุดเข้าไปซ่อนตัวอยู่ใต้ก้อนหินในลานบ้าน
เมื่อเห็นเช่นนั้น ดวงตาของเต่าแก่ก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นแววประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นมันก็พยักหน้าให้กู้หย่วนเบาๆ สองสามครั้ง คล้ายกับยอมรับในตัวเขาแล้ว
ให้ตายเถอะ ฉลาดขนาดนี้เชียวหรือ… กู้หย่วนอดทึ่งไม่ได้
วินาทีต่อมา หน้าต่างข้อความก็เด้งขึ้นมาตรง
