ถึงแม้จะไม่ได้เคล็ดวิชาเต่าลี้ลับซ่อนกระดองมาครอง แต่การได้วิชาตัวเบาอสรพิษท่องหล้าและเพลงกระบี่หลิวซวี่มาแทน ก็ถือว่าการมาเยือนคลังสินค้าในครั้งนี้ของกู้หย่วนไม่ได้สูญเปล่าเสียทีเดียว
ทั้งสองคนเดินกลับมาที่หน้าประตูคลังสินค้า เพื่อให้ตาเฒ่าเฉินลงบันทึกการใช้คัมภีร์หมัดพยัคฆ์ทมิฬแลกเปลี่ยนกับวิชาตัวเบาอสรพิษท่องหล้าไว้เป็นหลักฐาน
หลังจากจัดการธุระเสร็จสิ้น กู้หย่วนก็หมุนตัวเตรียมจะเดินจากไป แต่เพิ่งก้าวไปได้เพียงไม่กี่ก้าว จู่ๆ ก็มีเสียงแหบพร่าดังก้องขึ้นที่ข้างหู
“ไอ้หนู ถ้าอยากได้เคล็ดวิชาเต่าลี้ลับซ่อนกระดองล่ะก็ พรุ่งนี้ดึกๆ มาหาข้าที่ตรอกเกาหลิ่ว ข้าจะรอ”
กู้หย่วนหันขวับกลับไปมองทันที แต่กลับพบว่าตาเฒ่าเฉินกำลังนอนเอนหลังหลับตาพริ้มอยู่บนเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน ท่าทางเหมือนไม่ได้เป็นคนเอ่ยปากพูดเมื่อครู่นี้เลยแม้แต่น้อย
แต่กู้หย่วนกล้าเอาหัวของอาหวงเป็นประกันเลยว่า เสียงเมื่อกี้ต้องเป็นเสียงของตาเฒ่าเฉินคนนี้แหงๆ!
เขาหันไปมองเซี่ยซิ่วเสวี่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็พบว่าแม่นางน้อยคนนี้ไม่ได้มีทีท่ารับรู้ถึงความผิดปกติใดๆ เลย
