สำหรับการที่เถี่ยหู่หอบเอาทรัพย์สินหลบหนีไปนั้น แม้หลัวเซิงจะรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจนัก
ค่ายเฮยเฟิงปล้นสดมภ์ชาวบ้านมานานหลายปี ทรัพย์สมบัติที่สะสมไว้ย่อมไม่ใช่จำนวนน้อยๆ ต่อให้ปกติพวกโจรภูเขาจะใช้จ่ายเงินทองสุรุ่ยสุร่ายเป็นเบี้ยขนาดไหน แต่ก็ต้องมีสมบัติก้นหีบเหลืออยู่ไม่น้อยแน่ๆ
เมื่อครู่นี้เถี่ยหู่อาจจะกอบโกยของมีค่าติดตัวไปได้พอสมควรก็จริง แต่คนๆ เดียวจะแบกของไปได้สักเท่าไหร่กันเชียว?
อย่างมากก็คงหยิบฉวยได้แค่พวกทองคำ เงินแท่ง หรือของมีค่าชิ้นเล็กๆ ที่พกพาง่ายเท่านั้นแหละ
ดังนั้น ในค่ายเฮยเฟิงแห่งนี้ ย่อมต้องมีสมบัติหลงเหลืออยู่อีกมากแน่นอน
พวกเขาทั้งหลายเดินเข้าค่ายไปอย่างระมัดระวัง คอยระแวดระวังภัยอยู่ตลอดเวลา
หลังจากรื้อค้นตั้งแต่หน้าค่ายยันท้ายค่าย และจัดการสังหารโจรภูเขาที่หลงเหลืออยู่ไปอีกสองสามคน ในที่สุดพวกเขาก็พบทรัพย์สินจำนวนไม่น้อยซุกซ่อนอยู่ในถ้ำหินแห่งหนึ่ง
ไม่ว่าจะเป็นเสบียงอาหาร สมุนไพร เนื้อตากแห้ง ไปจนถึงหีบใส่เงินใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยเครื่องประดับทองและเงิน รวมถึงเศษเงินและเหรียญทองแดงจำนวนมาก
