ในเมื่อตอนนี้เว่ยชวนและเถี่ยหู่ต่างก็เผ่นแน่บไปแล้ว ฝ่ายตนเองกลายเป็นผู้ชนะ สถานการณ์ก็ชัดเจนแจ่มแจ้งขนาดนี้ มีหรือที่กู้หย่วนจะพลาดโอกาสกระทืบซ้ำคนตกน้ำในการทำคะแนนความดีความชอบแบบสบายใจเฉิบ!
แน่นอนว่า ภารกิจในครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่าเบื้องบนของหออวี้ติ่งจงใจใช้พวกกู้หย่วนเป็นเหยื่อล่อให้ไปตายฟรีๆ แต่นี่มันก็เป็นเรื่องปกติของโลกใบนี้
ในสายตาของพวกคนใหญ่คนโต พวกตัวเล็กๆ อย่างเขาก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่งบนกระดานไม่ใช่รึไง?
ตำแหน่งเป็นตัวกำหนดความคิด!
ท้ายที่สุดแล้ว ในตอนนี้เขาก็ยังเป็นแค่คนเก็บสมุนไพรตัวเล็กๆ ของหออวี้ติ่ง เป็นเพียงบุคคลไร้ความสำคัญคนหนึ่งเท่านั้น
ในเมื่อยังไม่มีพลังพอที่จะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ การฉวยโอกาสกอบโกยผลประโยชน์ให้ได้มากที่สุดต่างหาก คือวิถีทางที่ถูกต้อง
ส่วนการไปหักหน้ากับหออวี้ติ่ง หรือการแสดงความโกรธแค้นในใจออกมาให้เห็น นั่นมันเป็นสิ่งที่คนโง่เท่านั้นแหละที่ทำกัน
สำหรับเรื่องนี้ กู้หย่วนมองเห็นได้อย่างทะลุปรุโปร่ง!
‘ไอ้เด็กบ้าเอ๊ย! ตอนที่เว่ยชวนกับเถี่ยหู่อยู่ที่นี่ ทำไมไม่เห็นมึงจะกล้าหือกับกูเลยวะ ทีตอนนี้ทำมาเป็นปากดีโวยวาย…’
