แค่เบื้องบนเอ่ยปากสั่งคำเดียว ผู้น้อยที่อยู่ข้างล่างก็ต้องออกไปเข่นฆ่าเอาชีวิตเข้าแลก ต้องวิ่งวุ่นจนสายตัวแทบขาด
นั่นก็ยังพอทำเนา… ว่ากันตามตรง พวกตระกูลใหญ่โตหรือพรรคพวกในยุทธภพที่ไหนเขาก็ทำกันแบบนี้ทั้งนั้น
แต่อย่างน้อย คนพวกนั้นเวลาจะตาย เขาก็ได้ตายอย่างรู้ตัวว่าตัวเองตายเพราะอะไร
แต่สิ่งที่หออวี้ติ่งทำในครั้งนี้ มันช่างเลวทรามต่ำช้าเกินไปหน่อย เห็นได้ชัดว่าจงใจปิดบังทุกคน หลอกใช้คนของตัวเองให้ไปตายฟรีๆ เพื่อทำให้เว่ยชวนตายใจและเผยจุดอ่อนออกมา จากนั้นหลัวเซิงผู้เป็นหัวหน้าผู้ดูแลถึงได้ฉวยโอกาสลงมือโจมตีเพื่อเผด็จศึก
คนพวกนี้กระทั่งวินาทีที่ตายไป คงยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองตายเพราะอะไร นี่มันช่างน่าเวทนาและน่าเศร้าสลดใจสักเพียงไหน?
หยางฮั่นขมวดคิ้วมุ่น เขาเองก็สังเกตเห็นสีหน้าที่ผิดปกติของพวกกู้หย่วนเช่นกัน
เขารู้ดีว่าในเวลาเช่นนี้ ห้ามปล่อยให้ทุกคนเกิดความแตกแยกหรือหมดศรัทธาเด็ดขาด มิฉะนั้นอาจจะเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นได้ แถมถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ก็จะส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของหออวี้ติ่งอีกด้วย
