“ทุกท่าน โปรดอย่าได้หลงเชื่อคำพูดไร้สาระของโจรชั่วผู้นี้ เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ล้วนเป็นอุบัติเหตุทั้งสิ้น”
เขาตะโกนเสียงดังฟังชัด
“นอกจากนี้ ข้าขอรับรองว่า หากใครสามารถสังหารคนผู้นี้ได้ ทุกคนจะได้รับรางวัลอย่างงาม! อย่างน้อยคนละห้าสิบตำลึงเงิน! ส่วนผู้ที่เสียชีวิต ทางเราก็จะมอบเงินชดเชยจำนวนมหาศาลให้กับครอบครัวของพวกเขาอย่างแน่นอน”
อุบัติเหตุบ้าบออะไรกัน ถ้างั้นทำไมแกไม่ไปตายซะล่ะ กู้หย่วนแอบเบะปาก แค่นเสียงหัวเราะเยาะในใจ
อีกอย่าง ต่อให้เงินชดเชยจะมากมายมหาศาลแค่ไหน แล้วมันยังไงล่ะ คนตายไปแล้ว จะเสกให้พวกเขาฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้งั้นรึ?!
ต่อให้ได้ผลประโยชน์มากมายแค่ไหน มันจะไปสำคัญเท่าชีวิตของตัวเองได้ยังไง?!
ในเวลานี้ คนของฝั่งหออวี้ติ่งที่ยังคงยืนอยู่ได้ หากไม่นับหยางฮั่น ตาเฒ่าโม่ หัวหน้าผู้ดูแลหลัวเซิง เซี่ยซิ่วเสวี่ย และหยางเจี้ยนเฟยแล้ว ในบรรดาคนที่เหลือ มีผู้รอดชีวิตไม่ถึงห้าคนด้วยซ้ำ
ข้อเสนอที่หยางฮั่นหยิบยื่นให้นั้นแม้จะดูเยอะ แต่สำหรับหออวี้ติ่งแล้ว มันก็เป็นแค่เศษเงินเท่านั้นเอง
