เข็มเหล็กเหล่านี้เล็กเรียวราวกับขนวัว รูปร่างคล้ายอาวุธลับ พุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง
เมื่อพวกมันพุ่งแหวกอากาศและเสียดสีกับชั้นบรรยากาศอย่างรุนแรง ก็ลุกไหม้เป็นเปลวเพลิง ปลดปล่อยไอร้อนอันแปลกประหลาดออกมา แผดเผาอากาศบริเวณที่พุ่งผ่านจนบิดเบี้ยว
“หึ!”
เว่ยชวนรวบรวมปราณแท้ ผลักฝ่ามือทั้งสองข้างออกไปด้านหน้า ปราณแท้สีฟ้าเย็นยะเยือกควบแน่นอย่างรวดเร็ว กลายสภาพเป็นแท่งน้ำแข็งลึกลับขวางกั้นอยู่เบื้องหน้า
ติ้ง ติ้ง ตัง ตัง!
เมื่อเข็มเพลิงปะทะเข้ากับแท่งน้ำแข็ง เศษน้ำแข็งก็แตกกระจาย เข็มเพลิงส่วนใหญ่ถูกสกัดกั้นเอาไว้ได้
มีเพียงเข็มเพลิงส่วนน้อยที่เจาะทะลุแท่งน้ำแข็งมาได้ แต่เรี่ยวแรงก็แทบจะเหือดหายไปหมดสิ้น อานุภาพในการทำลายล้างแทบไม่เหลือ เว่ยชวนจึงหลบหลีกพวกมันได้อย่างง่ายดาย
ทว่าในเวลานั้นเอง ไม่ไกลจากเว่ยชวนนัก ผู้คุ้มกันคนหนึ่งที่กำลังถูกแมลงวันซากศพไล่ล่าจนหนีหัวซุกหัวซุน ก็วิ่งเตลิดมาทางฝั่งที่เว่ยชวนยืนอยู่พอดี
