นักเลงร่างผอมเกร็งทำได้เพียงแผดเสียงร้องคำรามด้วยความโกรธแค้น ก่อนที่ร่างของเขาจะล้มตึงลงกับพื้น เลือดสดๆ และเครื่องในจำนวนมากทะลักออกมาจากบาดแผล ย้อมพื้นดินบริเวณนั้นจนแดงฉาน ส่วนตัวเขานั้นนอนเบิกตากว้าง สิ้นลมหายใจไปในที่สุด
“ลูกพี่!”
“ไอ้เด็กนี่มันฆ่ารองหัวหน้าไปแล้ว!”
“รองหัวหน้าตายแล้ว!”
เมื่อเห็นนักเลงถือมีดโค้งตายอนาถคาที่ โจรภูเขาหลายคนก็ตกใจจนต้องลนลานถอยกรูด สายตาที่มองมาที่กู้หย่วนเต็มไปด้วยความหวาดผวา ราวกับมองเห็นสัตว์ร้ายหรือภัยพิบัติ ไม่มีใครกล้าลงมือกับเขาอีกเลย
“เกือบไปแล้ว!”
กู้หย่วนเอื้อมมือไปจับที่กลางหลัง ก็พบว่ามีบาดแผลทางยาวเพิ่มขึ้นมา เลือดอุ่นๆ กำลังไหลซึมออกมา พร้อมกับความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านเป็นระลอก
หากเมื่อครู่เขาตอบสนองไม่ทัน ต่อให้ลังเลเพียงแค่เสี้ยววินาที มีดเล่มนั้นก็คงผ่าร่างของเขาออกเป็นสองซีกไปแล้ว!
“น้องรอง!”
เถี่ยหู่ หัวหน้าใหญ่แห่งกองโจรเฮยเฟิง ซึ่งกำลังต่อสู้พัวพันกับหยางฮั่นอย่างดุเดือด
