แค่เดินทางก็เหนื่อยพอแรงแล้ว ประเด็นคืออากาศยังหนาวเหน็บ ลมหนาวบาดกระดูกพัดแทรกเข้าไปในเสื้อผ้าไม่หยุดหย่อน บวกกับกินไม่อิ่มนอนไม่หลับ สภาพแบบนี้ต่อให้เป็นมนุษย์เหล็กก็คงทนไม่ไหว!
แม้ว่าโจวจงจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ มีสภาพร่างกายและพละกำลังแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดาอยู่โข
แต่ต่อให้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเซียนเทียนที่มีความอดทนดุจม้าศึก และมีพละกำลังฉีกร่างเสือดาวได้ หากต้องเดินทางเป็นเวลานานก็ย่อมต้องเหนื่อยล้า นับประสาอะไรกับเขาที่เป็นแค่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมเส้นเอ็น?
กู้หย่วนยิ้ม “ก็ไม่เลวเลย”
ความแข็งแกร่งและพละกำลังของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าโจวจงเลยสักนิด
แม้การเดินทางอันยาวนานจะทำให้เขารู้สึกเหนื่อยล้าอยู่บ้าง แต่กู้หย่วนกลับไม่รู้สึกเบื่อหน่ายเลยสักนิด ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกสนุกไปกับมันเสียด้วยซ้ำ
เพราะเขาไม่ได้ปล่อยเวลาให้เสียเปล่า ระหว่างเดินทางก็ยังคอยขบคิดทำความเข้าใจเพลงกระบี่อสรพิษวิญญาณอยู่เสมอ
หากเหนื่อยจริงๆ บางครั้งก็กัดกินรากหวงจิงสักคำเพื่อฟื้นฟูพละกำลัง
