กู้หย่วนเบียดตัวเข้ามาตรงหน้าเขา มองดูด้วยสายตาเย็นชา
เมื่อเห็นกู้หย่วน กู้เหล่าซานก็หดคอลงโดยสัญชาตญาณ แต่พอคิดอะไรบางอย่างได้ เขาก็เชิดหน้าขึ้น
“อาหย่วน เจ้าพูดกับผู้ใหญ่แบบนี้เรอะ? ทำไม ทุกคนก็อยู่ที่นี่ เจ้าคิดจะลงไม้ลงมือกับข้าต่อหน้าผู้คนงั้นรึ?”
เห็นกู้หย่วนหรี่ตามองพลางนิ่งเงียบ กู้เหล่าซานก็ยิ่งได้ใจ ยืดอกเชิดหน้า
“หึ เก่งนักรึยังไง เชื่อไหมว่าเดี๋ยวข้าจะไปเชิญผู้ใหญ่บ้านและเหล่าอาวุโสในตระกูลมาช่วยตัดสินให้ข้า? ข้าล่ะไม่เชื่อจริงๆ ว่าในหมู่บ้านตระกูลกู้นี้ เจ้าเด็กเมื่อวานซืนอย่างเจ้าจะมาเหิมเกริมเหนือฟ้าเหนือดินได้!”
เมื่อได้ยินกู้เหล่าซานขู่ว่าจะไปเชิญผู้ใหญ่บ้านและเหล่าอาวโสมา สีหน้าของกู้ต้าซานและแม่กู้ก็เปลี่ยนไปทันที
ผู้ใหญ่บ้านก็คือหัวหน้าตระกูลกู้
ในสายตาของสองตายาย ผู้ใหญ่บ้านและเหล่าอาวุโสเปรียบเสมือนท้องฟ้าของพวกเขา ทุกครั้งที่มีการประชุมในศาลเจ้าบรรพบุรุษ หรือมีการลงโทษตามกฎตระกูล บรรยากาศเหล่านั้นช่างน่าหวาดกลัวจนหลายคนถึงกับฉี่ราด
