“การท้าทายเริ่มขึ้นเดี๋ยวนี้!” เว่ยหรงประกาศโดยไม่ฟังคำแนะนำของไป๋เหมยฝูงชนส่งเสียงเชียร์ทันที พวกเขาชอบดูฉากที่วุ่นวาย ยิ่งกว่านั้นโม่ฟ่านยังทำให้พวกเขาเกือบครึ่งหนึ่งโกรธแค้น พวกเขาหวังว่าตัวเองจะได้ขึ้นไปแทนจางโหย่วเหอเพื่อที่จะได้อัดฟันของโม่ฟ่านให้ร่วงหมดปาก
รอยยิ้มของจางโหย่วเหอยิ่งกว้างขึ้น เขาเริ่มวาดดวงดาวพร้อมกับเยาะเย้ยความโง่ของโม่ฟ่านด้วยน้ำเสียงสบายๆ ดวงดาวรวมตัวกันอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นรูปแบบดวงดาว
น่าเสียดายที่รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาแข็งค้างเมื่อเขาร่ายเวทมนตร์ไปได้ครึ่งทาง
“เร็วขนาดนี้… หมอนี่ร่ายเวทมนตร์ได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง!” จางโหย่วเหอตกตะลึง ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่เปลวไฟที่ล้อมรอบโม่ฟ่าน
เปลวไฟร้อนแรงลุกไหม้รอบตัวโม่ฟ่าน เปลี่ยนเขาให้กลายเป็นปีศาจเพลิง ความร้อนที่แผดเผาแพร่กระจายออกไปรอบๆ โดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง พัดเข้าใส่ใบหน้าของทุกคน
“พวกขยะมักจะพูดมากเสมอ” โม่ฟ่านกล่าวอย่างดูถูก
เปลวไฟลุกไหม้อย่างรุนแรงรอบข้อมือของเขา เปลวไฟที่บ้าคลั่งซึ่งปล่อยแสงจ้าออกมาปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราว
ขณะที่เขากำหมัดชกออกไป ไฟก็พุ่งออกมาจากกำปั้นของโม่ฟ่านราวกับภูเขาไฟลูกเล็กๆ เปลวไฟที่ม้วนตัวเปลี่ยนเป็นรูปพัดขณะที่มันพุ่งผ่านอากาศ พุ่งเข้าใส่จางโหย่วเหอ
จางโหย่วเหอตกตะลึง เขาเพิ่งจะร่ายรูปแบบดวงดาวเสร็จไปครึ่งเดียวเท่านั้น!
เขาเปิดใช้งานอุปกรณ์ป้องกันอย่างสิ้นหวัง น่าเสียดายที่อุปกร
