จักในโลก แต่เขากลับได้พบคนที่โหดเหี้ยมและน่ารังเกียจยิ่งกว่าลู่เนี่ยนคนนั้น ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาเป็นสมาชิกสภาของหน่วยบังคับใช้กฎหมาย!
เขานึกถึงตอนที่หวังเสี่ยวจวินบุกเข้าไปในห้องประชุม สายตาของเขามุ่งมั่นแม้จะต้องเผชิญความเสี่ยง ความคิดของเขาเต็มไปด้วยพฤติกรรมเสแสร้งของหลัวเหมียน และเสียงหัวเราะเยาะเย้ยหลังจากที่เขาแย่งยาแก้พิษซึ่งหวังเสี่ยวจวินเสี่ยงชีวิตไปเอามาได้ โม่ฟ่านรู้สึกได้ถึงความโกรธเกรี้ยวอย่างมหาศาลที่ระเบิดขึ้นในอกทันที!
หลัวเหมียนคนนี้…
แม้เขาจะตายหมื่นครั้งก็ยังไม่พอชดใช้บาปของเขา!
——
เสียงร้องดังขึ้นจากอุปกรณ์สื่อสารทีละครั้ง
มันคือเสียงของนกอินทรีสีเทา เต็มไปด้วยความโศกเศร้าอย่างยิ่ง โม่ฟ่านและหลิงหลิงไม่สามารถกลั้นน้ำตาแห่งความเศร้าไว้ได้อีกต่อไปหลังจากได้ยินเสียงเหล่านั้น
