โม่ฟ่านเลียนแบบท่าที่ถังเยว่เคยนั่งบนหัวของอสรพิษทมิฬ การแลกเปลี่ยนที่เป็นมิตรกับอสรพิษทมิฬหลังจากที่เขาป้อนน้ำมันปรุงอาหารที่รีไซเคิลอย่างผิดกฎหมาย ได้คลายความกลัวของโม่ฟ่านที่มีต่อมัน พูดตามตรง นอกเหนือจากขนาดมหึมาของมันแล้ว เจ้าตัวใหญ่ก็ค่อนข้างใจดีและอ่อนโยน
โม่ฟ่านมองดูร่างกายของอสรพิษทมิฬอย่างละเอียด และพบว่าผิวหนังที่เป็นแผลเปื่อยเริ่มลอกออกแล้ว แม้แต่บาดแผลที่ดูค่อนข้างลึก…ก็กำลังหลุดลอกออกไป?
“เกิดอะไรขึ้น? แม้แต่บาดแผลก็ลอกออกได้เหมือนแผลเป็น?” โม่ฟ่านตกตะลึง
เขาเดินสำรวจไปตามลำตัวของอสรพิษทมิฬอีกครึ่งชั่วโมง และพบว่าบาดแผลจำนวนมากเริ่มลอกออกแล้ว
เมื่อโม่ฟ่านกลับมาที่หัวของอสรพิษทมิฬ เขาก็เหลือบมองลำตัวของงู และจู่ๆ ก็พบว่ามีบางอย่างกำลังแยกออกจากกันบนร่างกายของสัตว์อสูรตัวนี้ ราวกับว่ามันกำลังสร้างร่างโคลน
“โม่ฟ่าน โม่ฟ่าน นายกำลังทำอะไรอยู่?” โลลิร่างเล็กน่ารักคนหนึ่งตะโกนเรียกโม่ฟ่าน
โม่ฟ่านหันกลับไปและพบว่าเป็นหลิงหลิง เขาถามอย่างสงสัยว่า “เธอกำลังช่วยหวังเสี่ยวจุนทำภารกิจอยู่ไม่ใช่เหรอ? ทำไมมาอยู่ที่นี่?”
หลิงหลิงถือแล็ปท็อปเครื่องเล็กๆ ไว้ในมือ เธอตอบโดยที่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอว่า “ฉันตรวจสอบเขาจากที่นี่ได้เหมือนกัน”
“งูกำลังแยกออกเป็นสองส่วน ฉันค่อนข้างสงสัย เป็นไปได้ไหมว่าพลังของสายฟ้าได้ผ่ามันขาดครึ่ง?”
หลิงหลิงค่อนข้างกล้าหาญ เธอกระโดดขึ้นไปบนอสรพิษทมิฬ
