มือของเขากำลังกดอยู่ที่สะโพกของถังเยว่ในช่วงเวลาแบบนี้ ผู้หญิงที่กำลังประสบกับอารมณ์ที่พุ่งพล่านอย่างมากจะไม่ทันสังเกตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้!
ถังเยว่กอดโม่ฟ่านอยู่พักใหญ่และโม่ฟ่านก็ดื่มด่ำกับความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมนั้นไม่ยอมปล่อยมือ…
สักพักต่อมา ถังเยว่ก็หันความสนใจไปที่งูเทพทมิฬอาคมลงทัณฑ์สายฟ้าถูกยกเลิกไปแล้วและสัตว์อสูรเทพก็ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานจากการถูกทรมานด้วยสายฟ้าอีกต่อไปอย่างไรก็ตาม ออร่าของเขายังคงอ่อนแออย่างมากถังเยว่ไม่รู้ว่าจะรักษารอยแผลของเขาได้อย่างไรเว้นแต่เธอจะสามารถหาผู้รักษามากกว่าร้อยคนมาที่นี่เพื่อร่ายเวทมนตร์รักษาใส่ร่างงูเทพทมิฬพร้อมกัน
“อาจารย์ถังเยว่ งูเทพทมิฬอาการหนักมากเขาเสียเลือดไปมากคุณคิดว่าเซรั่มเลือดที่ทำขึ้นสำหรับมนุษย์จะช่วยได้ไหม?”โม่ฟ่านถาม
“แน่นอน แต่ด้วยขนาดตัวของเขาเขาคงต้องใช้ทั้งรถบรรทุกเราจะไปหามาจากไหนได้?”ถังเยว่กล่าวขณะมองไปที่งูเทพทมิฬ
โม่ฟ่านตกอยู่ในห้วงความคิดลึกก่อนจะพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม“ผมมีวิธีที่จะได้เซรั่มเลือดทั้งรถบรรทุกแต่มันอาจจะมีข้อบกพร่อง…”
ถังเยว่หันกลับมาและดูเหมือนจะโกรธ“ไอ้บ้า! นายจะเอายาเซรั่มเลือดที่ทำให้เกิดโรคระบาดไปให้เจ้าตัวใหญ่กินเหรอ?”
โม่ฟ่านรีบขอโทษ“ผมคิดว่าเขาคงจะมีภูมิคุ้มกันต่อโรค”
ถังเยว่ตกใจ ก่อนที่ดวงตาของเธอจะเปล่งประกายเธอจู่ๆ ก็จูบโม่ฟ่านที่แก้ม
โม่ฟ่านตกตะลึงเขาไม่ได้เตรียมตัวไว้เลยเขาเพิ่งเส