ี่เหมือนเจ้าหญิงน้อยผู้สูงศักดิ์เมื่อครู่ก็กลายเป็นแมวป่าที่ดุร้ายทันทียื่นกรงเล็บออกมาข่วนโม่ฟ่านราวกับว่าเธอตั้งใจจะฆ่าโม่ฟ่านโดยไม่เสียดายชีวิตตัวเอง
โม่ฟ่านใช้มือจับหัวหลิงหลิงไว้ป้องกันไม่ให้แขนและขาของเธอมาถึงตัวเขาได้เขาหัวเราะเบาๆ และกล่าวว่า “เอาล่ะ ได้เวลาตั้งใจทำธุรกิจจริงจังแล้ว”
“ฮึ่ม ถ้ากล้านายหยิกฉันอีก ฉันจะสับมือนายทิ้งซะ!”หลิงหลิงร้องเสียงแหลมเหมือนลูกสัตว์ที่ดุร้าย
“พี่สาวนายบอกว่าให้ข้อมูลบางอย่างกับนายไว้มันคืออะไร” โม่ฟ่านถาม
“อืม จริงๆ แล้วฉันก็เป็นคนรับผิดชอบการปฏิบัติการนี้ด้วยนะ!ประมาณสองเดือนก่อน พี่สาวบอกให้ฉันตรวจสอบเซรั่มเลือดชุดหนึ่งที่รัฐบาลกำลังขนส่งไปมาเซรั่มเลือดนี้ถูกส่งไปยังสถานีพักแนวป้องกัน และป้อมปราการในมณฑลเจ้อเจียงนายก็รู้ว่ามีผู้บาดเจ็บล้มตายจากการต่อสู้กับสัตว์อสูรไม่รู้จบนักล่าส่วนใหญ่ใช้หนึ่งในห้าของรายได้เพื่อซื้อเซรั่มเลือดเพื่อป้องกันตัวเองไม่ให้ตายจากการเสียเลือดมากเกินไปในป่าสถานีพัก แนวป้องกัน และป้อมปราการก็เป็นสถานที่ที่ต้องการเซรั่มเลือดจำนวนมากเช่นกัน…”เช่นเคย หลิงหลิงเปิดแล็ปท็อปขนาดเล็กของเธอและวางไว้บนตักเซรั่มเลือดเป็นเวชภัณฑ์ที่พบได้ทั่วไปแต่มีราคาแพงโดยปกติจะใช้เป็นแหล่งเลือดจอมเวทที่มีเวทมนตร์รักษาพบน้อยกว่าธาตุอื่นๆผู้รักษาไม่สามารถดูแลผู้บาดเจ็บทุกคนได้ดังนั้น เซรั่มที่ผู้รักษาคิดค้นขึ้นจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งในบรรดา