โม่ฟ่านตกอยู่ในห้วงความคิด
จ้านคงตัดสินใจที่จะไม่เปิดเผยต่อสาธารณะว่าเขายังมีชีวิตอยู่ เพื่อป้องกันวาติกันทมิฬ
อย่างไรก็ตาม หากวาติกันทมิฬพยายามอย่างหนักที่จะกำจัดเขา ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นที่พวกเขาจะรู้ความจริง
โม่ฟ่านรู้สึกงุนงง พวกสารเลวจากวาติกันทมิฬต้องการอะไรกันแน่? มันคือน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ใต้ดิน หรือความลับของสัตว์เทพกัน?
เมื่อคิดได้ดังนั้น โม่ฟ่านก็พบภาพวาดที่สวยงามบนผนัง มันเป็นภาพงูยักษ์ที่สูงพอจะเอื้อมถึงชั้นเมฆที่วาดไว้อย่างคร่าวๆ…
ใต้งูยักษ์มีสิ่งมีชีวิตเล็กๆ อยู่ มันเล็กจิ๋วเหมือนไส้เดือนเมื่อเทียบกับงู โม่ฟ่านอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาว่า “งั้นเจ้างูยักษ์สูงเสียดฟ้านี่ก็มีลูกด้วยสิ น่ารักดีนะ”
ถังเยว่ตามนิ้วของเขาไปและพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “ลูกที่คุณพูดถึงนั่นแหละคืองูยักษ์สูงเสียดฟ้าเอง”
“เชี่ยเอ๊ย แล้วไอ้ตัวที่อยู่ข้างบนมันคืออะไรวะ?” โม่ฟ่านแทบจะฉี่ราดกางเกง
งูยักษ์สูงเสียดฟ้ามีขนาดที่น่าตกใจที่สุดเท่าที่โม่ฟ่านเคยเห็นมาอย่างแน่นอน ถ้ามีเมฆมาก มันสามารถเชื่อมพื้นดินกับท้องฟ้าได้อย่างง่ายดาย
ขณะเดียวกัน ในภาพวาดบนผนัง งูในภาพนั้นใหญ่กว่าสิบเท่า! มันจะไม่บดบังท้องฟ้าไปเลยหรือไง!?
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน มันถูกวาดโดยคนสมัยโบราณ บางทีอาจเป็นแค่จินตนาการเพ้อฝัน ว่ามีเทพบางองค์ที่งูยักษ์สูงเสียดฟ้านี้บูชา มันอาศัยอยู่บนท้องฟ้า และมีขนาดที่บ้าคลั่งยิ่งกว่า…” ถังเยว่ตอบ
แม
