้แต่เผ่าของพวกเขาก็มีตำนานโบราณมากมายที่พวกเขาไม่สามารถอธิบายได้ในวันนี้ ท้ายที่สุดแล้ว การที่ความรู้ที่สืบทอดมาจะสูญหายไปบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดา
โม่ฟ่านก็เห็นด้วยว่าเป็นเพียงจินตนาการ มิฉะนั้น หากสัตว์ยักษ์ขนาดนี้มีอยู่จริง เขาควรจะไปดาวอังคารแทน โลกนี้อันตรายเกินไปสำหรับเขา
—-
ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงคำรามลึกๆ ที่สามารถเจาะทะลุเข้าไปในจิตวิญญาณได้ ใกล้กับทะเลสาบมาก!
โม่ฟ่านเริ่มตัวสั่น เขาจ้องมองคุณถังเยว่ด้วยความไม่เชื่อ
“อย่า…อย่าบอกนะ…ว่ามันอยู่ที่นี่!” สีหน้าของโม่ฟ่านแปลกไป
ตอนนี้โม่ฟ่านเชื่อคำพูดของถังเยว่แล้ว เรื่องสัตว์เทพอะไรพวกนี้ก็มีพูดถึงในตำราประวัติศาสตร์ของพวกเขา อย่างไรก็ตาม เมื่อใดก็ตามที่โม่ฟ่านนึกถึงว่ามันสามารถปรากฏตัวออกมาจากที่ไหนไม่รู้ เขาก็ยังจำความกลัวที่ท่วมท้นได้ สิ่งต่อไปที่เขารู้คือ เขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น
“อืม มันอยู่ที่นั่นแหละ” ถังเยว่ชี้ออกไปข้างนอก
“คุณถังเยว่ครับ ทำไมเราไม่ไปคุยเรื่องนี้ที่อื่นล่ะครับ ไปที่บ้านคุณกันเถอะ” โม่ฟ่านกล่าว
“ฮิฮิ คุณไม่ต้องกลัวมันขนาดนั้นก็ได้ มันไม่กัดหรอกนะ จะให้ฉันพาคุณเข้าไปใกล้ๆ จะได้ทำความรู้จักกับมันไหม?” ถังเยว่อดหัวเราะคิกคักไม่ได้
“ไม่ครับ ไม่เป็นไรครับ ผมให้คุณบูชาเทพของคุณเองเถอะ ผมเป็นคนนอก ผมแน่ใจว่าเทพของคุณคงไม่ชอบสำเนียงของผม” โม่ฟ่านพูดอย่างจริงจัง
“เอาล่ะ ฉันสนุกพอแล้ว มันอาศัยอยู่ที่ทะเลสาบตะว
