ันตกนี้จริงๆ แต่คุณจะหาไม่เจอหรอก แม้จะขุดลึกสามเมตรลงไปถึงก้นทะเลสาบก็ตาม” ถังเยว่กล่าว
“ทำไมล่ะครับ?”
“มันจำศีลอยู่ในผนึกของสามสระสะท้อนจันทร์ แต่คงเป็นช่วงเวลาที่วาติกันทมิฬไปก่อกวนคุณที่เซี่ยงไฮ้ ผนึกของสามสระสะท้อนจันทร์ก็ไม่เสถียร ทำให้มันสามารถปรากฏตัวในหางโจวหรือในทะเลสาบได้ตามต้องการ” ถังเยว่พาโม่ฟ่านออกไปยังที่ที่พวกเขาสามารถมองเห็นสามสระสะท้อนจันทร์ได้
เมื่อมองแวบเดียว โม่ฟ่านก็เห็นรูปปั้นหินสามอันที่ดูเหมือนหม้อตั้งอยู่บนผิวน้ำ เป็นไปได้ว่าพวกมันถูกรองรับด้วยคานที่ยาวมากใต้น้ำ
พวกมันถูกจัดวางในรูปแบบสามเหลี่ยมพิเศษ โดยมีระยะห่างเท่ากันระหว่างกัน หม้อเหล่านั้นมีเปลวไฟเล็กๆ กระพริบอยู่ข้างใน ซึ่งปรากฏเป็นเงาสะท้อนบนผิวน้ำ
“มันมีดวงตาแห่งความหวาดกลัว ซึ่งจะปลูกเมล็ดพันธุ์แห่งความหวาดกลัวลงในสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอกว่ามัน เมล็ดพันธุ์นั้นจะเติบโตลึกเข้าไปในจิตวิญญาณ และเหยื่อจะไม่รู้ตัวว่ามันได้เติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่แล้ว เมื่อเหยื่อเห็นงูอีกครั้ง มันจะทรุดตัวลงคุกเข่าโดยไม่รู้ตัว ด้วยความกลัวที่ท่วมท้น เหยื่อของมันจะไม่มีความกล้าที่จะต่อต้านมันเลย” ถังเยว่อธิบายสภาพของเขาให้ฟัง
“ผมก็ว่างั้นแหละครับ มีแต่ผู้หญิงอย่างคุณถังเยว่เท่านั้นที่ทำให้ผมนอนไม่หลับได้ สัตว์อสูรตัวอื่นทำไม่ได้หรอก” โม่ฟ่านหัวเราะเบาๆ เพื่อแสร้งทำเป็นผ่อนคลาย
“ปากหวานจริง!” ถังเยว่กลอกตาใส่โม่ฟ่าน
ถังเยว่ได้สอ
