ในที่สุด โม่ ฟ่านก็ยอมอ่อนข้อ
ถังเยว่บอกเหตุผลที่ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวอยู่ตลอดเวลา ทำไมถึงเอาแต่เห็นใบหน้าของงูยักษ์ทะยานฟ้าเมื่อหลับตา เห็นมันขู่ฟ่อใส่เขา…
นั่นก็เพราะงูยักษ์ทะยานฟ้าได้เลือกเหยื่อแล้ว เมื่อถึงเวลา มันจะปรากฏตัวออกมาจากที่ไหนไม่รู้เหมือนเมื่อก่อน แล้วกลืนเขาทั้งเป็นลงท้องไป
“อ้อ ถ้าเธอไม่รู้ งูชอบกินเหยื่อทั้งเป็นนะ เธอจะไม่ตายทันทีที่ถูกกลืนเข้าไป แต่จะถูกย่อยอย่างช้าๆ แทน” ถังเยว่อธิบายรายละเอียดเพิ่มเติม ทำให้โม่ ฟ่านตัวสั่นด้วยความกลัว
“พี่สาวครับ พอแล้วครับ ผมสัญญาว่าจะไปกับพี่แล้ว!” โม่ ฟ่านทำหน้ายาว
โม่ ฟ่านตามถังเยว่ไปที่ทะเลสาบซีหู เมื่อไปถึง พวกเขาก็ขึ้นเรือลำเล็กทันทีแล้วพายออกไปกลางทะเลสาบ
น้ำใสและสงบนิ่ง เมฆขาวสะท้อนอยู่รอบๆ เรือลำเล็ก
ปกติแล้ว โม่ ฟ่านคงจะเริ่มจินตนาการลามก เมื่ออยู่คนเดียวกับถังเยว่บนเรือลำเล็กๆ เขาคงจะจินตนาการว่าจะทำเรื่องไม่ดีอะไรกับเธอได้บ้าง เมื่ออยู่บนเรือที่โดดเดี่ยว แต่ครั้งนี้เขาทำไม่ได้
จิตใจของเขาถูกฝังความกลัวไว้จริงๆ ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจตลอดเวลา
ถึงขนาดที่ว่า เมื่อโม่ ฟ่านจ้องมองลงไปในน้ำใสๆ เขากลับมองเห็นร่างขนาดมหึมาที่ขดตัวอยู่ลึกเข้าไปในน้ำ ใต้เรือพอดี เรือลอยอยู่บนทะเลสาบเหมือนใบไม้เท่านั้น ในขณะที่ร่างที่อยู่ใต้นั้นเป็นเพียงส่วนเล็กๆ ของภูเขาน้ำแข็ง
น้ำพลันมืดลง เมื่อใบหน้าของงูตัวหนึ่งพุ่งเข้ามาหาเขาจากความมืด
