เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้วงเหวลึก หลงทางอยู่ในความกลัว
เกิดอะไรขึ้นกับเขา? โม่ ฟ่านไม่เคยรู้สึกไม่สบายใจขนาดนี้มาก่อน เป็นไปได้ไหมว่าถังเยว่พูดความจริง? เขาเป็นเหยื่อที่ถูกหมายหัวไว้ ซึ่งสัตว์ร้ายจะมาสนุกเมื่อไหร่ก็ได้ที่มันต้องการ?
เรือค่อยๆ พายออกไปยังเกาะเล็กๆ กลางทะเลสาบ
รูปร่างของเกาะคล้ายกับป้ายห้ามเข้า มีวงกลมอยู่ด้านนอก และมีกากบาทขนาดใหญ่อยู่ภายในวงกลม ส่วนที่เหลือเป็นน้ำทั้งหมด
เมื่อเรือมาถึงฝั่ง โม่ ฟ่านก็เห็นชายคนหนึ่งในชุดสีน้ำเงินกำลังเฝ้าดูพื้นที่อยู่ทันที ดวงตาของเขาสว่างขึ้นเมื่อเห็นถังเยว่ แต่ความตื่นเต้นก็ถูกแทนที่ด้วยการขมวดคิ้วเมื่อเห็นโม่ ฟ่าน
“ถังเยว่ ที่นี่เราไม่อนุญาตให้คนนอกเข้ามา” ชายคนนั้นกล่าว
“ต้าเซิ่ง เขาไม่ใช่คนนอก” ถังเยว่เร่งให้โม่ ฟ่านขึ้นฝั่งขณะที่เธอจอดเรือ
“นั่นหมายความว่า พวกเธอสองคน…?” ชายที่ชื่อต้าเซิ่งตกตะลึง ถ้าเขาปฏิเสธเพียงเพราะเป็นคนนอก ตอนนี้มันกลายเป็นความเป็นศัตรูอย่างแท้จริง!
ถังเยว่หน้าแดงเมื่อเธอตระหนักได้ เธอโพล่งออกมาว่า “นายคิดบ้าอะไรเนี่ย เขาเป็นลูกศิษย์ฉัน!”
“อ้อ อ้อ ลูกศิษย์ งั้นก็คงไม่ถือว่าเป็นคนนอกแล้วล่ะ” ต้าเซิ่งหัวเราะ ความเป็นศัตรูต่อโม่ ฟ่านของเขาหายไปอย่างรวดเร็ว
“งั้นพวกคุณก็ดูแลเกาะนี้ ผมนึกว่าเปิดให้คนทั่วไปเข้าชมได้ซะอีก” โม่ ฟ่านประหลาดใจเมื่อรู้ว่าเกาะนี้ไม่มีนักท่องเที่ยวเลย
ในอดีต ที่นี่เคยเป็นสถานที่ท่องเที
