ที่สำคัญคือ ข้างๆ โครงกระดูกร่างนี้ยังมีดาบยาวขึ้นสนิมตกอยู่หนึ่งเล่ม จอบขุดยาสมุนไพรหนึ่งอัน และไม่ไกลนักก็ยังมีตะกร้าสมุนไพรที่ผุพังไปนานแล้วอีกหนึ่งใบ
จากสิ่งเหล่านี้ พอจะอนุมานได้ว่าโครงกระดูกร่างนี้น่าจะเป็นคนเก็บสมุนไพร และตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ฐานะก็คงไม่ธรรมดาเป็นแน่!
หลังจากพินิจดูอยู่ครู่หนึ่ง กู้หย่วนก็เกิดข้อสันนิษฐานขึ้นมา
“หรือว่าคนผู้นี้บังเอิญมาพบสมุนไพรวิญญาณหวงจิงพวกนี้เข้า เดิมทีตั้งใจจะขุดกลับไป แต่ดันถูกอาอู๋ลอบโจมตีจนตาย ถึงได้มาทิ้งศพไว้กลางป่าเขาเช่นนี้?!”
เขาเก็บดาบยาวขึ้นมา ลองกวัดแกว่งดูเบาๆ ก็พบว่าดาบเล่มนี้ผ่านการตากแดดตากฝนมาไม่รู้กี่ปีต่อกี่ปี แม้จะสนิมเขรอะจนแทบใช้การไม่ได้แล้ว แต่ก็ยังพอมองเห็นลวดลายที่ซ่อนอยู่บนตัวดาบได้อย่างเลือนราง
โดยเฉพาะส่วนที่มีสนิมเกาะน้อยกว่า คมดาบยังคงทอประกายเย็นเยียบออกมาให้เห็น
การที่มันสามารถคงสภาพเช่นนี้ไว้ได้ แสดงว่าต้องไม่ใช่เหล็กกล้าธรรมดาๆ แน่นอน
“หรือว่าจะเป็นดาบที่ตีขึ้นจากเหล็กกล้าร้อยหลอม? การที่มีอาวุธระดับนี้ไว้ในครอบครอง แสดงว่าตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ คนผู้นี้ต้องเป็นผู้ฝึกยุทธแน่ๆ…”
