รอยยิ้มที่หาได้ยากปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลี่หม่าน ภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดของเมืองปี้อี้คือฝูงจิ้งจกยักษ์ นับตั้งแต่หลี่หม่านถูกย้ายมาประจำที่เมืองปี้อี้ เธอก็ยังคิดแผนการที่ได้ผลเพื่อยับยั้งการเติบโตของพวกจิ้งจกยักษ์ไม่ได้เลย เดิมทีเธอวางแผนจะสืบสวนเรื่องผู้สังหารแห่งทะเลสาบตงถิง เพื่อทำความเข้าใจว่าอะไรกันแน่ที่สามารถฆ่าจิ้งจกยักษ์ได้มากมายขนาดนั้น แต่ที่น่าประหลาดใจคือ เธอได้บังเอิญเจอชายถ้ำคนหนึ่งกับทหารหนุ่มผู้กล้าหาญในหุบเขาซีเจา ทั้งสองใช้กลยุทธ์ง่ายๆ คือยั่วยุสัตว์อสูรสองตัวให้สู้กันเองเพื่อกำจัดสัตว์อสูรระดับขุนพลตัวหนึ่ง นี่เป็นข่าวดีสำหรับหลี่หม่านอย่างแน่นอน เพราะมันจะช่วยบรรเทาความกดดันให้เมืองปี้อี้ได้บ้าง ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากรู้ว่าตะขาบหนองน้ำยักษ์กลายเป็นผู้ชนะในการต่อสู้ หลี่หม่านก็รีบคิดแผนขึ้นมาทันทีและจงใจทำเครื่องหมายสัตว์อสูรตัวนั้นด้วยคาถาศักดิ์สิทธิ์ธาตุแสง เธอจงใจปล่อยมันไว้ เพื่อให้มันไปยับยั้งพวกจิ้งจกยักษ์ การฆ่าขุนพลของจิ้งจกยักษ์พร้อมกับสร้างศัตรูตามธรรมชาติตัวใหม่ให้กับฝูงจิ้งจกยักษ์ มันเท่ากับการยับยั้งรังของจิ้งจกยักษ์ถึงสองรังเลยทีเดียว!
“ผมบอกไปแล้วว่าซากศพนี่เป็นของผม” โม่ฟ่านพูดอย่างจริงจัง พลางชี้ไปที่ซากจิ้งจกยักษ์เสวียนอู่ตัวมหึมาที่ตายแล้ว “อืม ฉันได้สิ่งที่ต้องการแล้ว” หลี่หม่านกล่าว “พี่ฟ่าน ผมก็ได้สิ่งที่ต้องการแล้วเหมือนกัน ส่วนภูเขานั่น พ
