ี่เอาไปสร้างบ้านได้เลย” จางเสี่ยวโหวหัวเราะเสียงดัง ซากสัตว์อสูรระดับขุนพลเต็มไปด้วยส่วนประกอบที่มีประโยชน์ โม่ฟ่านคงต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะเก็บของจากซากศพเสร็จ “ฉันจะช่วยนะ ฉันสามารถส่งกองทัพจอมเวทนักรบมาที่นี่เพื่อขนซากศพกลับไปที่กองทัพแล้วชำแหละให้ได้ ใครจะรู้ว่านายจะใช้เวลานานแค่ไหนถ้าทำเอง” หลี่หม่านเสนอ ใบหน้าของเธอมีสีเลือดฝาดมากขึ้นและดูเป็นผู้หญิงมากขึ้น เธออารมณ์ดี ทั้งเพราะพิษถูกชำระล้างแล้ว และเพราะเธอได้แก้ไขภัยคุกคามครั้งใหญ่ให้กับกองทัพได้ “ทำไมผมไม่ขายให้กองทัพล่ะ? ในเมื่อถ้าไม่มีคุณ เราก็ทำไม่ได้ ผมจะลดให้สิบเปอร์เซ็นต์” โม่ฟ่านเห็นด้วยว่าการขนย้ายซากศพขนาดมหึมาแบบนี้จะทำให้เขาปวดหัวมากแน่นอน “ก็ได้เหมือนกัน ทีมวิจัยคงจะดีใจมากที่ได้สัตว์อสูรระดับขุนพล” ในฐานะผู้บัญชาการ หลี่หม่านมีอำนาจตัดสินใจได้ด้วยตัวเอง “หวังว่าเราจะร่วมมือกันได้ดีนะครับ” โม่ฟ่านยื่นมือที่สกปรกออกไป ผมของเขายาวรุงรัง เป็นสัญญาณว่าพลังธาตุปีศาจยังไม่ถูกยกเลิกอย่างสมบูรณ์ “เช่นกันค่ะ” หลี่หม่านยิ้มอย่างอ่อนโยน เธอหรี่ตาลงขณะพูดด้วยความชื่นชมเล็กน้อย “นายไม่ธรรมดาจริงๆ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นจอมเวทระดับกลางฆ่าสัตว์อสูรระดับขุนพลได้ แม้แต่ในหมู่จอมเวทระดับสูง การฆ่าสัตว์อสูรระดับขุนพลก็ถือเป็นความสำเร็จที่น่าประทับใจแล้ว!” “ฮ่าๆๆ ผมไม่ได้มาอยู่ที่นี่ใช้ชีวิตเหมือนมนุษย์ถ้ำเป็นเวลาหลายเดือนแค่เพื
