่อสัมผัสธรรมชาติหรอกนะ!” โม่ฟ่านยิ้ม เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมของเขา “ถ้างั้นทำไมนายไม่บอกฉันล่ะ ว่าทำไมสัตว์อสูรระดับขุนพลสองตัวถึงบาดเจ็บสาหัสก่อนที่ฉันจะมาถึงที่นี่?” หลี่หม่านจ้องเข้าไปในดวงตาของโม่ฟ่าน ราวกับพยายามมองทะลุคำโกหกของเขา “พระเจ้าเท่านั้นที่รู้” โม่ฟ่านกลอกตา ราวกับว่ามันไม่ใช่เรื่องของเขา
หลี่หม่านไม่ได้ถามต่อ เมื่อเห็นว่าเขาพยายามหลีกเลี่ยงหัวข้อนี้ หลี่หม่านเชื่อว่าชายถ้ำคนนี้มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับผู้สังหารแห่งทะเลสาบตงถิง แต่เธอไม่รู้รายละเอียด
หลังจากกลับมาถึงเมืองปี้อี้ โม่ฟ่านรู้สึกว่าการแตกสลายของวิญญาณครั้งสุดท้ายกำลังจะเกิดขึ้น มันคล้ายกับบททดสอบสำหรับโม่ฟ่าน เขาถูกลงโทษจากสวรรค์ที่ใช้พลังที่ไม่ใช่ของเขา ทุกอย่างจะเรียบร้อยดีถ้าเขาสามารถรอดจากบททดสอบนี้ไปได้ แต่เขาจะต้องพินาศถ้าเขาทำไม่สำเร็จ โม่ฟ่านไม่รู้ว่าเขาฆ่าจิ้งจกยักษ์ไปกี่ตัว และเขาไม่รู้ว่าเขาใช้เศษวิญญาณไปเท่าไหร่ ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ไม่อยากถูกควบคุมโดยพลังธาตุปีศาจอีกแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะจี้ปลาไหลน้อย เขาคงตายไปหลายครั้งแล้ว เมื่อเขารอดจากการแตกสลายของวิญญาณครั้งสุดท้าย พระธาตุโลหิตในร่างกายของเขาจะหายไปอย่างสมบูรณ์ โม่ฟ่านคงจะลังเลที่จะกำจัดสายเลือดปีศาจ ถ้าไม่ใช่เพราะผลข้างเคียงที่รุนแรง เขาชอบความรู้สึกที่สามารถอัดสัตว์อสูรระดับขุนพลได้… น่าเสียดายที่พลังอันยิ่งใหญ่ไม่ได้มาฟรีๆ ราคาที่เขา
