การสองตัวตกอยู่ในความเสี่ยง ระยะปลอดภัยที่ใกล้ที่สุดจะอยู่ที่อย่างน้อยหนึ่งหรือสองกิโลเมตร
กิ้งก่ายักษ์ใช้สมองของพวกมันและปีนขึ้นไปบนภูเขาต่อไป พวกมันเหมือนผู้ลี้ภัยที่หนีเอาชีวิตรอดหลังจากบ้านของพวกมันถูกโคลนท่วม
พื้นที่ต่างๆ ที่อยู่ใกล้ใจกลางหนองน้ำถูกกลืนกินโดยคลื่นโคลนที่กลิ้งไปทุกทิศทางอย่างต่อเนื่อง สัตว์อสูรระดับผู้บัญชาการทั้งสองตัวเป็นศัตรูกันมานานพอสมควรในหุบเขา และเมื่อแต่ละตัวเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังได้รับบาดเจ็บสาหัส พวกมันต่างก็คิดว่าเวลาแห่งการพิชิตหุบเขาซีเจาของพวกมันมาถึงแล้ว ด้วยเหตุนี้ พวกมันจึงเพิกเฉยต่อมนุษย์สองคนที่หายตัวไปอย่างสิ้นเชิง และเริ่มการต่อสู้เพื่อความเป็นความตายระหว่างพวกมันเอง
ตะขาบยักษ์พิษอาศัยอยู่ในหุบเขามาประมาณเจ็ดสิบปี มันเคยพิชิตส่วนหนึ่งของทะเลสาบตงถิงก่อนที่กิ้งก่ายักษ์จะมาถึง อย่างไรก็ตาม เมื่อกิ้งก่ายักษ์ย้ายเข้ามาเมื่อประมาณยี่สิบปีก่อน ที่อยู่อาศัยของมันก็ถูกพวกมันรุกราน ไม่ต้องพูดถึงกิ้งก่ายักษ์เสวียนอู่ที่เข้ามายึดรังเก่าของมันอย่างรุนแรง มันไม่มีทางเลือกนอกจากย้ายไปอยู่ที่หนองน้ำเล็กๆ ใกล้เคียง
สิ่งมีชีวิตทั้งสองเป็นศัตรูกันมานานมาก ดังนั้นพวกมันจึงสู้กันอย่างเต็มที่ในการต่อสู้ พวกมันตระหนักว่าหุบเขานี้มีความสมดุลที่สมบูรณ์แบบของธาตุน้ำและธาตุดิน ดังนั้นเมล็ดพันธุ์วิญญาณธาตุน้ำหรือเมล็ดพันธุ์วิญญาณธาตุดินจะปรากฏขึ้นทุกๆ ห้าหรือหกปี ทั้งต
