่ยวมาด้วย พอฉันระเบิดมันออก พลังงานของเมล็ดพันธุ์วิญญาณก็จะสูญเสียไปค่อนข้างเร็ว” หลี่หม่านตอบด้วยน้ำเสียงที่น่าสงสาร
เมล็ดพันธุ์วิญญาณธาตุดินเป็นสิ่งที่น่าทึ่งจริงๆ เพราะหลี่หม่านสามารถเจาะมันได้ด้วยเวทมนตร์ระดับสูงที่แข็งแกร่งเท่านั้น ไม่น่าแปลกใจที่นักล่าหลายคนกระตือรือร้นที่จะหามัน เพราะพวกเขาจะสามารถขายมันได้ในราคาที่เหลือเชื่ออย่างแน่นอน
“โหวจื่อ นายไม่ใช่จอมเวทย์ธาตุดินเหรอ มัวรออะไรอยู่? จะยืนอยู่ตรงนั้นจนพลังงานของมันสูญเสียไปหมดเลยเหรอ!” โม่ฟ่านเตะจางเสี่ยวโหวที่กำลังเหม่อลอย
“ผมเหรอ?” จางเสี่ยวโหวชี้ไปที่ตัวเองและโพล่งออกมาอย่างไม่เชื่อ
“ฉันกับหลี่หม่านไม่มีธาตุดิน แล้วใครในพวกเราจะเอามันไปได้ รีบๆ หน่อยสิวะ! พอนายได้เมล็ดพันธุ์วิญญาณธาตุดินแล้ว ก็ถึงเวลาขึ้นไปข้างบนเพื่อจัดการกับสัตว์อสูรโง่ๆ สองตัวนั้น!” โม่ฟ่านอุทาน
จางเสี่ยวโหวไม่รู้สึกแย่จากประสบการณ์ก่อนหน้านี้อีกต่อไป เขารีบตามทิศทางของหลี่หม่านไปยังตำแหน่งของเมล็ดพันธุ์วิญญาณธาตุดินทันที
คลื่นโคลนลูกแล้วลูกเล่าถูกปั่นป่วน แต่ละลูกรุนแรงกว่าลูกก่อนหน้า
ทางด้านตะวันตกของหุบเขา กิ้งก่ายักษ์ผู้บริสุทธิ์ปีนขึ้นไปบนภูเขาขณะที่จ้องมองคลื่นโคลนที่คำรามซึ่งเกิดขึ้นที่ใจกลางหนองน้ำ สัญชาตญาณของพวกมันกำลังกระตุ้นให้พวกมันอยู่ให้ห่างที่สุดเท่าที่จะทำได้
ทุกสิ่งภายในรัศมีสองสามร้อยเมตรของการต่อสู้ระหว่างสัตว์อสูรระดับผู้บัญชา