่ใกล้ๆแม้ว่าเขายังคงมองเห็นรังสูงตระหง่านอยู่ไกลๆแต่แทบไม่มีไจแอนต์ลิซาร์ดอยู่ใกล้ๆ เลย
โม่ฟ่านยืนอยู่บนซากหอสังเกตการณ์และมองดูเหล่าทหารที่กำลังจมลงไปในหมู่ฝูงอสูรอย่างช้าๆ
เขานึกภาพความกลัวที่เข้ามาแทนที่ท่าทีเย่อหยิ่งของพวกเขาได้เขายังนึกภาพความไม่เชื่อบนใบหน้าของเจียงอี้เมื่อเธอคลาดสายตาจากเขาได้
ไอ้พวกโง่พวกนี้ ยังคิดว่าตัวเองมีโอกาสสู้กับเขาได้พวกเขาไม่มีทางคาดคิดว่าเขาจะเป็นจอมเวทเงาด้วยเขาสามารถเคลื่อนที่ไปมาได้อย่างง่ายดายตราบใดที่มีเงาอยู่ใกล้ๆ
ไจแอนต์ลิซาร์ดนั้นเชื่องช้ามากในการตอบสนองพวกมันไม่มีทางสังเกตเห็นเขาเมื่อเขาใช้เงาของพวกมันในการเคลื่อนที่ไปมานี่คือเหตุผลหลักที่โม่ฟ่านตัดสินใจเสี่ยงเข้าไปในอาณาเขตของพวกมันอย่างลึกซึ้ง
ที่สำคัญที่สุด เขาได้เลื่อนระดับแล้ว!
โม่ฟ่านเข้าใจแล้วว่าทำไมรุ่นพี่หลายคนถึงสนับสนุนให้จอมเวทอายุน้อยต่อสู้กับอสูรให้มากขึ้น
การทำสมาธินั้นสำคัญจริงแต่วิธีที่ดีที่สุดในการพัฒนาศักยภาพของมนุษย์คือการต่อสู้ถ้าเขาไม่ได้ถูกล้อมรอบด้วยอสูรโม่ฟ่านเชื่อว่าเขาจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยอีกครึ่งปีเพื่อพัฒนาเนบิวลาไฟของเขาให้ถึงระดับที่สาม
“หมัดเพลิง: เก้าตำหนัก… ในที่สุดฉันก็เชี่ยวชาญการโจมตีที่ทรงพลังเช่นนี้แล้ว”โม่ฟ่านกำหมัดขวาแน่นขณะที่เขานึกถึงความพินาศที่เกิดจากเสาไฟยักษ์
เขายังจำครั้งแรกที่เห็นการโจมตีนี้จากถังเยว่ได้ในตอนนั้น ถังเยว่ทรงพลังมากจนโม่ฟ่าน
