นายต้องแจ้งให้หน่วยพิพากษาและกองทัพรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่…” จ้าวหม่านเหยียนที่บาดเจ็บสาหัสกรีดร้องออกมาเขาไม่สามารถตะโกนด้วยเวทมนตร์ได้ เนื่องจากวิญญาณของเขาถูกผนึกไว้ เขาทำได้เพียงกรีดร้องสุดเสียง หวังว่าโม่ฟ่านจะได้ยินเขาที่ไหนสักแห่งข้างล่างนั้นถึงกระนั้น ก็ไม่มีทางที่โม่ฟ่านจะได้ยินเขาเนื่องจากความสูง!ไป๋ถิงถิงและมู่หนู่เจียวเงียบไป หูของพวกเธอเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอันน่ากลัวของลู่เนี่ยน——บนท้องฟ้า ลมกระโชกแรงพัดผ่าน แยกก้อนเมฆออกเป็นเส้นสีฟ้า…ปีกวายุคู่หนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นในท้องฟ้าสีคราม ขณะที่ชายคนหนึ่งสวมเสื้อแจ็คเก็ตกันลมที่ปักลายต่างกันที่ด้านหลัง บินตรงไปยังเมืองอย่างรวดเร็วชายคนนั้นมีใบหน้าที่หล่อเหลา มีหนวดเครา แม้ว่าปกเสื้อของเขาจะตั้งขึ้น แต่ก็ยังมองเห็นรอยแผลเป็นที่ชัดเจนพาดผ่านคอไปจนถึงหน้าอกได้“ลู่เนี่ยน! แกก่ออาชญากรรมร้ายแรงแล้ว! ปล่อยนักเรียนพวกนั้นเดี๋ยวนี้!” ชายคนนั้นเข้าใกล้อินทรีสวรรค์ยักษ์และตะคอกอย่างเดือดดาล
