ำลังแขวนพวกเขาไว้ในอากาศเพียงเพื่อแสดงเบี้ยต่อรองของเขาโม่ฟ่านโกรธจัด!ใครจะเลวทรามได้ขนาดนี้! ถ้าเขาสามารถเปลี่ยนความโกรธให้เป็นไฟรอบหมัดได้ เขาจะต้องทุบหน้าไอ้ลูกหมานั่นด้วยมือเปล่าอย่างแน่นอน!“โม่ฟ่าน ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว ไม่ว่าแกจะได้ยินหรือไม่ก็ตาม!”“รีบมาคุกเข่าต่อหน้าฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะโยนพวกมันลงมาจากความสูงนี้!”“ไม่ต้องห่วง ฉันผนึกวิญญาณพวกมันไว้แล้ว รับรองว่าพวกมันจะร่ายเวทไม่ได้แม้แต่คาถาเดียวระหว่างที่ตกลงมา จากประสบการณ์ของฉัน แม้แต่สัตว์อสูรระดับนักรบก็ยังแหลกเป็นชิ้นๆ จากความสูงขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงเจ้าเด็กตระกูลจ้าวที่ใกล้ตายอยู่แล้วหลังจากโดนฉันซ้อมมา แต่ก็น่าเสียดายสำหรับเด็กสาวธาตุน้ำแข็งที่ยังหมดสติอยู่ ฉันเชื่อว่าเธอสำคัญกับแกมาก ถ้าแค่นั้นยังไม่พอ แล้วถ้าเป็นพวกมันทั้งสามคนล่ะ?”เสียงเหมือนปีศาจของลู่เนี่ยนก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้า เขาจงใจเพิ่มพลังเสียงด้วยเวทมนตร์ของเขา เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะกระจายไปทั่วทุกมุมเมืองเมื่อโม่ฟ่านได้ยินคำพูดนั้น เปลวไฟก็ปะทุขึ้นใต้เท้าของเขาอย่างควบคุมไม่ได้ เขาไม่สามารถควบคุมความโกรธภายในตัวเขาได้อีกต่อไปแม้แต่นิกายเป่ยเจียวที่โหดเหี้ยมก็ไม่เคยทำให้เขาโกรธขนาดนี้มาก่อน เขาไม่เคยคิดว่าจะเป็นคนที่สวมเครื่องแบบจอมเวทสงคราม!“โม่ฟ่าน! ไอ้ปีศาจนี่มันจะฆ่าเราอยู่ดีแม้ว่านายจะปรากฏตัวออกมาก็ตาม! กลับไปที่เมืองหลวง! ไปที่เมืองเวทมนตร์!
