ารักสุดๆ ทำให้โม่ฟ่านตกตะลึง
โม่ฟ่านรู้สึกเหมือนถูกมนต์สะกด เมื่ออยู่ใกล้ขนาดนี้และได้กลิ่นหอมเย้ายวนของเธอ แม้ว่าเขาจะไม่ถึงขั้นบังคับตัวเอง แต่เขาก็ไม่รังเกียจเลยที่จะจูบแก้มสีชมพูและริมฝีปากเย้ายวนของเธอ
“ไอ้บ้า” มู่หนูเจียวผลักไอ้คนฉวยโอกาสออกไป
เธอรู้สึกคล้ายกับมู่หนิงเสวี่ย ถ้าเธอยังมีแรงอยู่ เธอคงจะจับเขาแขวนคอแล้วซ้อมให้เละ เขาไม่ควรจะเป็นสุภาพบุรุษกว่านี้เหรอ?
โม่ฟ่านรู้สึกดีใจอย่างยิ่งที่ได้ใช้เวลาอันน่ารื่นรมย์กับเทพธิดาทั้งสอง ผิวของมู่หนิงเสวี่ยเรียบเนียนและนุ่มนวลอย่างยิ่ง สัมผัสของเธอรู้สึกดีอย่างไม่น่าเชื่อ ไหล่ของมู่หนูเจียวกลมกว่า มีกลิ่นกายที่น่ารื่นรมย์ ทำให้เธอมีเสน่ห์ที่แตกต่างออกไป
“คนอื่นๆ อยู่ไหน?” มู่หนูเจียวเปลี่ยนเรื่องเพื่อป้องกันไม่ให้บรรยากาศอึดอัด
“ไม่รู้สิ ฉันไม่สนใจชีวิตหรือความตายของพวกเขาหรอก” โม่ฟ่านพูดอย่างไม่แยแส
“คุณพูดแบบนั้นได้ยังไง?” มู่หนูเจียวกลอกตาใส่เขา
“มานี่ เอาอันนี้คืนไป เกือบแย่ตอนที่เราฆ่าแมงมุมเวทมนตร์ลวงตา แต่ฉันไม่อยากใช้เครื่องรางนำโชคของคุณ” โม่ฟ่านคืนลูกแก้วให้
มู่หนูเจียวก็คืนสร้อยคอเสริมสมาธิให้เขาเช่นกัน เธอหน้าแดงอีกครั้งเมื่อได้ยินโม่ฟ่านบรรยายราวกับว่าพวกเขากำลังแลกเปลี่ยนของรักกัน เธอรีบเดินจากไป ไม่ต้องการคุยกับไอ้คนไร้ยางอายอีกต่อไป
เธอยังคงรู้สึกเหม่อลอย หัวใจของเธอเต้นแปลกๆ หลังจากถูกโม่ฟ่านหยอกล้อ…
——
โม่ฟ่านและ
