ราะแมงมุมพวกนั้นเล็กมากและว่องไว เป็นไปไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงพวกมันบนผิวหนัง โชคดีที่สร้อยคอโฟกัสเตือนเขาด้วยคลื่นพลัง…
*หมิงฉงถูกแมงมุมตัวเล็กๆ พวกนี้ลวงตาตอนที่เขาไปตักน้ำจากบ่อน้ำงั้นเหรอ?* ความคิดนี้แวบเข้ามาในหัวโม่ฟ่าน
สิ่งมีชีวิตเล็กๆ พวกนี้ต้องเป็นสาเหตุแน่ๆ ไม่อย่างนั้นสร้อยคอโฟกัสคงไม่แสดงอาการแบบนี้
ถ้าเขาถูกลวงตา ในเมื่อความคิดปัจจุบันของเขาคือการหนี เขาก็คงจะหนีไปคนเดียวหลังจากความคิดนั้นถูกขยายให้ใหญ่ขึ้น เขาคงไม่สนใจคนอื่นๆ หรือไม่ก็อาจจะตรงไปฆ่าไอ้สารเลวลู่หมิงเซวียนนั่นเลยก็ได้ มันน่ารำคาญมานานแล้ว…
ขณะที่โม่ฟ่านยังคงจมอยู่ในความคิดเรื่อยเปื่อยของเขา ก็เกิดระเบิดเสียงดังขึ้นภายในบ่อน้ำ
ชั้นน้ำแข็งบนผิวน้ำแตกกระจายออกไปอย่างกว้างขวาง แรงกระแทกยังก่อให้เกิดคลื่นขนาดใหญ่ ซัดออกมาท่วมบริเวณนั้น
ที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคือ แมงมุมจำนวนนับไม่ถ้วนเหมือนเมื่อก่อนกำลังกระโดดไปมาบนผิวน้ำขณะที่พวกมันหนีไปทุกทิศทางด้วยความกลัว
สมองที่น่าเกลียดน่ากลัวอย่างยิ่งโผล่ขึ้นมาจากน้ำ พร้อมกับดวงตาหลายแถวที่เปล่งแสงสีแดงเลือดหมูชั่วร้ายออกมา บางส่วนจ้องมองมาที่โม่ฟ่าน ขณะที่ส่วนที่เหลือจ้องมองไปที่มู่หนิงเสวี่ย
มันคือสมองของแมงมุม ขนาดเท่าครึ่งห้อง ดวงตาของมันอยู่ระหว่างสมองกับใบหน้า ใบหน้ามีรูปร่างแปลกประหลาด บิดเบี้ยวอย่างสิ้นเชิงด้วยเส้นสีดำ
ส่วนใหญ่ของร่างกายมันประกอบด้วยสมอง ร่างกายจริง
