เวทมนตร์ปีกเขาสามารถเดินทางไปที่นั่นได้อย่างรวดเร็ว”คณบดีซ่ง เหอกล่าว
“ตกลงตามนั้น!”
——
ภายในเมืองจินหลินใกล้กับกลุ่มต้นไอวี่บอสตันโม่ฟ่านเปลี่ยนเป็นชุดสีดำและนั่งอยู่บนเสาเดี่ยวเขากำลังเพลิดเพลินกับเนื้อแดดเดียวแสนอร่อยขณะที่ดูการต่อสู้ระหว่างหมาป่าดาราพริบตาของเขากับหมาป่าเวทมนตร์สามตา
มันเป็นเรื่องยากที่จะเจอสัตว์อสูรสายพันธุ์ที่คุ้นเคยในเมืองร้างและ somehow มันเป็นชนิดที่สามารถรับรู้การสั่นพ้องของคลื่นโซนาร์ได้
หมาป่าเวทมนตร์สามตามีขนาดใหญ่มากสูงกว่าหลังคาอาคารส่วนใหญ่ในถนนโม่ฟ่านจำได้อย่างชัดเจนถึงครั้งแรกที่เขาเจอสัตว์อสูรขนาดยักษ์เช่นนี้พร้อมกับเพื่อนร่วมชั้นเขาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเพิ่มเพียงเพื่อให้มันมองข้ามการมีอยู่ของเขาไป
ความคิดของเขาแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงเมื่อเขาเจอหมาป่าเวทมนตร์สามตาอีกครั้งอันที่จริงโม่ฟ่านสามารถปล่อยให้หมาป่าดาราพริบตาจัดการกับมันได้แทนที่จะโจมตีด้วยตัวเอง
แม้ว่าพวกมันจะเป็นหมาป่าคนละสายพันธุ์หมาป่าดาราพริบตากลับมองว่าหมาป่าเวทมนตร์สามตาเป็นคู่ต่อสู้ที่ไม่คู่ควรอย่างสิ้นเชิงมันพุ่งเข้าโจมตีด้วยเขี้ยวสอนให้คู่ต่อสู้รู้ว่าหมาป่าที่แท้จริงควรเป็นอย่างไร!
เมื่อมองดูบาดแผลที่ปกคลุมสัตว์อสูรขนาดยักษ์โม่ฟ่านอดไม่ได้ที่จะยิ้มกว้าง
ความจริงที่ว่าตอนนี้เขาสามารถจัดการกับสัตว์อสูรที่เขาเคยทำได้เพียงวิ่งหนีได้อย่างง่ายดายเป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจไม่น้อยเลย