ทีเขาอาจจะกำลังพยายามหาเส้นทางอื่นเนื่องจากเขาไม่สามารถเลื่อนตำแหน่งในกองทัพได้สูงกว่านี้แล้ว?”คณบดีซ่ง เหอเสนอ
“เฮ้นายเสียความเฉียบคมไปเพราะอายุแล้วรึไง?ลู่ เนี่ยนกำลังทำแบบนี้เพราะเขาสามารถทำเรื่องบ้าๆ ได้โดยไม่มีข้อจำกัด!”จ้าน คงกล่าว
คณบดีซ่ง เหอตกใจก่อนที่เขาจะนึกถึงบางสิ่งขณะรวบรวมความคิด
“นายกำลังบอกว่าเขาจะไปไกลถึงขนาดนั้นจริงๆ รึ?”คณบดีซ่ง เหอสอบถาม
“แล้วนายจะบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้รึไง?รีบๆ บอกฉันมาว่าเด็กคนนั้นอยู่ที่ไหน!”จ้าน คงสวนกลับ
“เขาอยู่กับกลุ่มฝึกซ้อม!”คณบดีซ่ง เหอตอบ
“ลู่ เนี่ยนรู้เรื่องนี้ไหม?”
“เขารู้!”คณบดีตอบอย่างช่วยไม่ได้
“…”จ้าน คงพูดไม่ออกจากนั้นเขาก็โพล่งออกมาว่า“สมองนายขึ้นสนิมแล้วรึไง?ลูกน้องของลู่ เนี่ยนเป็นพวกบ้าคลั่งที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้บรรลุเป้าหมายทำไมนายถึงไม่คิดว่าลู่ เนี่ยนจะทำเรื่องบ้าๆแม้จะต้องแลกด้วยทุกสิ่ง?พวกเขาทั้งหมดถูกไล่ออกดังนั้นถ้าพวกเขาก่ออาชญากรรมร้ายแรงพวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องนำความอับอายมาสู่กองพันพยัคฆ์ทมิฬ!”
“ฉันไม่เคยคิดว่าพวกเขาจะไปไกลถึงขนาดนั้น!เร็วเข้าเราเสียเวลาไม่ได้อีกแล้วเราต้องมุ่งหน้าไปยังเมืองจินหลินทันทีเราปล่อยให้เขาทำเรื่องน่ากลัวแบบนั้นไม่ได้”คณบดีซ่ง เหออุทาน
“เก็บลมหายใจไว้เถอะท่านอาจารย์ผมจะไปเอง”จ้าน คงกล่าว
“เหยา หนานนายพรานที่รับผิดชอบเหตุการณ์นั้นก็อยู่ที่เมืองหลวงด้วยฉันจะขอให้เขาไปกับนายเขามีอุปกรณ์
