ในทีมมีผู้ใช้ธาตุไฟสามคนคือ โม่ฟ่าน ซ่งเซี่ย และจ้าวหมิงเยว่ทั้งสามคนร่ายเวทมนตร์เพลิงระเบิดใส่เถาวัลย์ที่อยู่สองข้างทางในอุโมงค์ทันที เนื่องจากพวกเขาใช้กระดูกเพลิง เถาวัลย์จึงถูกเผาไหม้อย่างรวดเร็ว…เมื่อเถาวัลย์ถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน กลุ่มก็ตระหนักได้ทันทีว่ามีถ้ำอีกสองแห่งอยู่ใกล้ๆ พวกเขาทาสถ้ำที่มาจากด้านหน้าและด้านหลังนั้นน่ากลัว แต่พวกเขาก็ยังสามารถรับมือได้ด้วยเวทมนตร์ การซุ่มโจมตีที่อาจเกิดขึ้นได้จากด้านข้างนั้นน่ากลัวที่สุด เพราะมันจะทำให้กลุ่มตั้งตัวไม่ติด และเวทมนตร์ที่พวกเขาร่ายออกไปก็อาจจะโดนพวกเดียวกันเองได้หากพวกเขาตื่นตระหนก“พวกที่อยู่กลางกลุ่มควรพยายามกำจัดทาสถ้ำในถ้ำใกล้ๆ ให้เร็วที่สุด!” ลู่เจิ้งเหอ ตะโกนเสียงดังท่ามกลางเสียงอึกทึกในอุโมงค์โม่ฟ่านค่อนข้างประหลาดใจ ลู่เจิ้งเหออาจจะหยิ่งยโส แต่เขาก็รู้ว่ากำลังทำอะไรในฐานะผู้บัญชาการ เขาน่าจะเป็นคนที่บอกให้พวกเขากำจัดเถาวัลย์ตอนนี้ลำดับความสำคัญของพวกเขาคือการกำจัดทาสถ้ำในถ้ำใกล้ๆ เพราะไม่สามารถปล่อยให้พวกมันเข้ามาใกล้ทีมได้ ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างนักเวทกับสัตว์อสูรไม่ใช่พลัง แต่เป็นความจริงที่ว่านักเวทอ่อนแอกว่ามากเมื่อต้องต่อสู้ระยะประชิด!การเหวี่ยงกระดูกเพียงครั้งเดียวก็เหมือนค้อนไฮดรอลิกแม้จะเป็นยอดฝีมือจากโรงเรียนของตนเอง แต่ก็เป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะควบคุมสถานการณ์ได้ทันทีเมื่อชีวิตตกอยู่ในอันตรา
