สัตว์ประหลาดหลังค่อมมีเพียงสี่ตัวเนื่องจากโกเลมหินของเจิ้งปิงเซียวเป็นผู้บุกเบิกเส้นทางไปข้างหน้ามันจึงไม่ตรวจพบสิ่งผิดปกติใดๆ ตลอดทางดังนั้น มู่หนูเจียว โม่ฟ่าน และเหลียวหมิงซวน ที่ตามมาข้างหลังจึงคิดว่าเส้นทางของพวกเขาปลอดภัยอุโมงค์ไม่ได้กว้างเลย ดังนั้นพวกเขาควรจะสังเกตเห็นสัตว์อสูรได้อย่างง่ายดาย
แต่ที่น่าประหลาดใจคือ ผนังอุโมงค์ได้พังทลายลงแล้วมีช่องว่างขนาดใหญ่ซ่อนอยู่ภายใต้เถาวัลย์สีดำทำให้พวกเขาไม่ทันสังเกตเห็นตั้งแต่แรก
โชคดีที่ในขณะที่จ้าวหม่านเหยียนกำลังส่องสว่างพื้นที่ด้วยแสงเจิดจรัสของเขามันก็ทำให้สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นตาพร่าไปชั่วขณะด้วยมิฉะนั้น พวกมันคงพุ่งเข้าใส่มู่หนูเจียวก่อนหน้านี้แล้ว!
“พวกทาสถ้ำ!”สมกับที่เป็นอัจฉริยะ ชิงชิงสามารถระบุสัตว์อสูรที่ซ่อนอยู่หลังเถาวัลย์ได้หลังจากมองเพียงแวบเดียว
อย่างไรก็ตาม โม่ฟ่านไม่สนใจว่าพวกมันจะชื่ออะไรเมื่อเปลวไฟของเขาเปิดเผยตำแหน่งของพวกมันเขาก็ตามด้วยสายฟ้าฟาดจากมือซ้ายทันทีเพื่อเป็นของขวัญ
สายฟ้าฟาดแผ่ขยายออกไปเหมือนงูหลามที่กำลังเลื้อยพุ่งเข้าหาทาสถ้ำสองตัวอย่างรวดเร็วประกายสีม่วงปกคลุมทั่วร่างของพวกมันและแรงกระแทกทำให้พวกมันเต้นรำอย่างบ้าคลั่งราวกับกำลังอยู่ในดิสโก้
“แมะ!!”ได้ยินเสียงร้องคล้ายแกะ แต่แหลมคมอย่างไม่น่าเชื่อและไม่มีความนุ่มนวลแม้แต่น้อย!
พวกทาสถ้ำกระโดดไปข้างหน้าอย่างดุเดือดตัวหนึ่งฟาดกระดูกท่อนใหญ่ในมือเข้าที
