ูรเลื้อยคลานยักษ์แห่งทะเลสาบตงถิง!” ชิงชิงอธิบายอย่างเคร่งขรึมมู่หนู่เจียวเหลือบมองโม่ฟ่านเมื่อชิงชิงกล่าวถึงเมืองป๋อ เธอพูดต่อเมื่อชิงชิงไม่ได้ตอบข้อสงสัยของโม่ฟ่านโดยตรง “โดยพื้นฐานแล้ว เราแบ่งประเภทอสูรตามขนาดของพวกมัน ตัวอย่างเช่น หากจำนวนอสูรที่โตเต็มวัยในกลุ่มถึงห้าสิบตัวขึ้นไป จะเรียกว่ารัง เมื่อจำนวนรังของอสูรชนิดเดียวกันเกินห้าสิบ จะกลายเป็นฝูง หากมีฝูงมากกว่าสิบฝูง จะกลายเป็นฝูงอสูรขนาดใหญ่”“เดี๋ยวนะ ขอฉันคำนวณก่อน” โม่ฟ่านกางนิ้วออกขณะพึมพำ “อสูรห้าสิบตัวกลายเป็นรัง ห้ารังกลายเป็นฝูง ซึ่งหมายความว่าฝูงอสูรขนาดใหญ่จะมีอย่างน้อยสองพันห้าร้อยตัว?”“ถูกต้อง ฝูงอสูรขนาดใหญ่หมายถึงมีอสูรอย่างน้อยสองพันห้าร้อยตัวในกลุ่ม ไม่รวมลูกอ่อน ตัวที่กำลังเติบโต หรือตัวแก่… โดยพื้นฐานแล้วคือไม่รวมตัวที่ไม่สามารถต่อสู้ได้”โม่ฟ่านนึกถึงภัยพิบัติเมืองป๋อ ไม่นับหมาป่าเวทมนตร์สามตา จำนวนหมาป่าเวทมนตร์ตาเดียวเพียงอย่างเดียวก็เกินสองพันห้าร้อยตัวได้อย่างง่ายดาย ไม่รวมตัวที่กำลังต่อสู้กับกองทัพนอกเขตปลอดภัย!มีหมาป่าเวทมนตร์ตาเดียวอย่างน้อยหนึ่งหมื่นตัวแน่นอน เทียบเท่ากับฝูงอสูรขนาดใหญ่!“ฝูงอสูรขนาดใหญ่มักจะมีอสูรสองพันห้าร้อยถึงหนึ่งหมื่นตัว โดยมีอสูรระดับหัวหน้าฝูงหนึ่งถึงสามตัวเป็นผู้นำ กองกำลังขนาดนั้นเพียงพอที่จะกระตุ้นสัญญาณเตือนภัยระดับเลือดได้อย่างแน่นอน เมืองจินหลินเคยอยู่ในสถานะสัญญาณเตือ
