โม่ฟ่านรู้ดีว่าแม้พวกเขาจะร่วมมือกัน ก็ไม่มีทางสู้กับหมาป่ารอยแผลเหี้ยมโหดได้เลยดังนั้นเขาจึงส่งหมาป่าวิญญาณไปช่วยเพราะเขาคิดว่าทั้งสองคนรวมกับสัตว์อสูรตัวนี้คงไม่พ่ายแพ้ง่ายๆ
อันที่จริง ในความเห็นของโม่ฟ่าน ความแข็งแกร่งของหมาป่ารอยแผลเหี้ยมโหดนั้นอ่อนแอกว่าผีเกล็ดหนังมารดาและสัตว์ต้องสาปที่เขาเคยเจอมาก่อนถึงอย่างนั้น สัตว์อสูรระดับนักรบก็แข็งแกร่งกว่าจอมเวทระดับกลางอย่างมากหากไม่มีอุปกรณ์ที่เพียงพอหรือความสามารถพิเศษบางอย่าง ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะสัตว์อสูรตัวนี้ได้
“คณบดีเซียว ถ้าไม่ใช่เพราะผลประโยชน์ที่คุณให้มา ผมคงไม่พยายามขนาดนี้หรอก!”โม่ฟ่านพึมพำกับตัวเองขณะเหลือบมองสร้อยคอโฟกัสที่คอ
โม่ฟ่านไม่สนใจชื่อเสียงของสถาบันเลยแต่ในเมื่อเขาได้สัญญากับคณบดีเซียวและผู้อำนวยการธาตุแล้ว เขาก็ต้องรักษาคำพูด!
“ซ่งเซี่ย นายจัดการจอมเวทลมคนนั้นนะถ้าเป็นไปได้ พยายามยืนอยู่ข้างหลังฉันและปกป้องฉันด้วยโล่ศักดิ์สิทธิ์”โม่ฟ่านพูดกับซ่งเซี่ยที่อยู่ข้างๆ
ซ่งเซี่ยพยักหน้าและขยับไปอยู่ด้านหลังโม่ฟ่านขณะที่เธอกำลังจัดเรียงดวงดาวในกลุ่มดาวของเธอ เธอก็รู้สึกถึงความเย็นยะเยือกโดยรอบทันที
“แย่แล้ว!” ซ่งเซี่ยร้องออกมาด้วยความตกใจ
“ถอยไปเร็ว!” โม่ฟ่านโพล่งออกมาเมื่อเขาสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่ลดลงโดยรอบ
ซ่งเซี่ยถอยหลังอย่างรวดเร็วเมื่อเธอถอยออกจากบริเวณที่เย็นยะเยือก เธอก็ตระหนักว่าพลังธาตุน้ำแข็งนั้นไม่ได้พ