ยากให้พวกเราไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่สถาบันอิมพีเรียล” จ้าว หม่านเหยียนพูดกับโม่ฟ่านทางโทรศัพท์“อะไรนะ นักเรียนแลกเปลี่ยน?” โม่ฟ่านพูดด้วยความสับสนอย่างมาก“เฮ้อ ถ้าพูดให้ดูดีก็คือนักเรียนแลกเปลี่ยน ถ้าพูดให้แย่หน่อยก็คือการทะเลาะกันเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างโรงเรียน พวกเขาทำแบบนี้ทุกปี” จ้าว หม่านเหยียนอธิบายให้ชัดเจนขึ้น“แล้วทำไมต้องเป็นพวกเรากับสถาบันอิมพีเรียลล่ะ?” โม่ฟ่านพูดอย่างงงๆ“มันก็แค่เรื่องไร้สาระ ถ้ามองไปทั่วประเทศนี้ มีน้อยมากที่จะสามารถต่อกรกับสถาบันอิมพีเรียลได้ ในการจับฉลากปีนี้ เราบังเอิญจับได้เจอกับพวกเขา แต่ละฝ่ายจะเลือกนักเรียนที่ค่อนข้างโดดเด่นกลุ่มหนึ่งไปเรียนที่มหาวิทยาลัยอีกฝ่ายเป็นเวลาสามเดือน ครั้งนี้เราจะไปสถาบันอิมพีเรียล สถาบันอิมพีเรียลเต็มไปด้วยพวกประหลาดและคนชั่วร้ายอยู่ทุกหนทุกแห่ง แม้แต่เจ้าหน้าที่เบื้องหลังโรงเรียนก็เหมือนอเล็กซานเดอร์มหาราช เพื่อไม่ให้โรงเรียนของเราเสียหน้า ท่านคณบดีเซียวก็เลยบังคับให้นายไปนั่นแหละ!” จ้าว หม่านเหยียนบอกเขาโม่ฟ่านพูดไม่ออกขณะที่เขารีบกลับไปโรงเรียนหลังจากเจอท่านคณบดีเซียวและโจว เจิ้งหัว โม่ฟ่านก็พูดด้วยความไม่พอใจทันทีว่า “เฮ้ ทำไมไม่ถามความเห็นผมก่อนที่จะใส่ชื่อผมลงไปล่ะ! ผมไม่เคยบอกว่าอยากเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนอะไรนั่นเลย แล้วผมก็ไม่คิดจะไปสถาบันอิมพีเรียลให้คนอื่นดูถูกด้วย!”“โม่ฟ่าน อย่าถ่อมตัวไปเลย ด้วยความแข็งแกร่
