“ดี ดี ดี แค่แกยอมรับก็พอ! แกฆ่านักเวทระดับกลางไปสองคน แถมยังเป็นนักเรียนของสถาบันไข่มุกทั้งคู่! แกยังอัญเชิญสัตว์อสูรน่าเกลียดน่ากลัวแบบนี้ออกมาอีก โม่ฟ่าน วันนี้แกหนีไม่พ้นแน่ ฉันว่าแกน่าจะเป็นสมาชิกของวิหารทมิฬ!!!” ลั่วซงยิ้มเยาะขณะชี้ไปที่โม่ฟ่าน
“งั้นโม่ฟ่านก็เป็นสมาชิกของวิหารทมิฬ ไม่น่าล่ะ… ฉันเห็นสัตว์อสูรที่คล้ายกับสัตว์อสูรความมืดมากในเขาวงกตทมิฬ ตอนนั้นฉันไม่ได้ตาฝาดไปนี่นา!”
สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่โม่ฟ่าน หมวกของวิหารทมิฬถูกสวมลงบนหัวของโม่ฟ่านในใจของพวกเขา
มีศพ และยังมีสัตว์อสูรต้องสาป!
นี่คือหลักฐานที่ปฏิเสธไม่ได้!
ขณะที่ทุกคนกำลังตึงเครียด กระแสลมก็พัดวนลงมาจากท้องฟ้าเหนือพวกเขา มันพัดแรงใส่ธงที่อยู่บนยอดตึก
บางคนเงยหน้าขึ้นและพลันเห็นปีกคล้ายนกอินทรีปรากฏขึ้น
เมื่อมองดูอย่างละเอียด พวกเขาจึงรู้ว่ามันคือชายหน้าซีดคนหนึ่งซึ่งมีปีกนกอินทรีที่งดงามอยู่ด้านหลัง เขาโฉบลงมาจากท้องฟ้า ร่างกายที่แข็งแรงของเขาทำให้ทุกคนตกใจ
“นั่นเหยี่ยวดำ จากศาลเวทมนตร์!” มีคนจำผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงมากจากศาลเวทมนตร์คนนี้ได้ทันที
มีผู้เชี่ยวชาญมากมายในศาลเวทมนตร์ ในหมู่พวกเขามีคนที่มีปีกนกอินทรีซึ่งทุกคนรู้จัก และคนนั้นก็คือเหยี่ยวดำนั่นเอง!
เขาบินวนอยู่บนท้องฟ้าเหนือเมืองด้วยสายตาที่เหมือนนกอินทรี เป้าหมายที่เขาจ้องไว้ไม่เคยมีใครหนีรอดไปได้!
“สัตว์อสูรต้องสาป?” สายตาของเหยี่ยวดำแห่งศาล
