ูรต้องสาปสามารถเข้าใจภาษามนุษย์ได้ มันส่งเสียงคำรามต่ำๆ ที่แฝงความเยาะเย้ย
-เจ้ามนุษย์ตัวจ้อย ยังกล้าโอ้อวดไร้ยางอายอีกหรือ?-
สัตว์อสูรต้องสาปหายไปจากจุดที่มันยืนอยู่
ร่างของมันเคลื่อนไหวสลับไปมาระหว่างจุดต่างๆ สายฟ้าฟาดและเพลิงระเบิดของโม่ฟ่านถูกสิ่งนี้หลบหลีกได้อย่างง่ายดาย
กรงเล็บอีกข้างกวาดผ่าน คราวนี้มาจากด้านบน ฟาดลงมา มันต้องการผ่าโม่ฟ่านออกเป็นสองซีกจากกลางหัว!
หยูอังยืนอยู่บนยอดบันได จากภายในหมอกหนาทึบ เขาเห็นร่างเงาของโม่ฟ่านค่อยๆ แยกออกเป็นสองส่วน รอยยิ้มบนใบหน้าของเขายิ่งงดงามขึ้น
เดิมที เขาต้องการทรมานโม่ฟ่านให้ตายอย่างสบายๆ อย่างไรก็ตาม มัคนายกสีน้ำเงินต้องการรีบจากไป หยูอังจึงไม่กล้าเสียเวลา เขาต้องการเอาน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ใต้ดินแล้วรีบไปทันที
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่หยูอังจะได้เพลิดเพลินกับความตื่นเต้น เขาก็ตระหนักได้ทันทีว่าร่างเงาของโม่ฟ่านไปอยู่อีกที่หนึ่งแล้ว เนื่องจากหมอก หยูอังจึงมองไม่เห็นว่าไอ้หมอนี่หลบกรงเล็บที่คุกคามชีวิตได้อย่างไร อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ทำให้หยูอังยิ่งสับสนวุ่นวาย!
“ท่านนักบวช อาคมราชันย์รัตติกาลดูเหมือนกำลังจะสลายไปแล้วครับ” ฟู่เทียนหมิงรีบแจ้งหยูอัง
หยูอังเงยหน้าขึ้นและตระหนักว่าท้องฟ้าที่เดิมทีดำสนิทกำลังค่อยๆ จางหายไป เขาสามารถมองเห็นเมฆดำหนาทึบและแสงไฟจากอาคารต่างๆ ในท้องฟ้ายามค่ำคืนได้แล้ว เขามองไปรอบๆ และเห็นว่าหมอกดำได้หายไปแล้ว และกรงเหล็
