กขนาดยักษ์ได้เผยโฉมอันน่าตกตะลึงออกมาอย่างสมบูรณ์
เขาวงกตมืดรอบสระน้ำได้หายไปแล้ว จากจุดที่หยูอังยืนอยู่ เขาสามารถมองเห็นน้ำพุและลานกว้างได้
หัวใจของหยูอังเริ่มรู้สึกไม่ดี เมื่ออาคมราชันย์รัตติกาลหายไป พวกเขาจะยากลำบากมากในการซ่อนตัวตน หยูอังไม่กลัวนักเรียนพวกนี้ เขากลัวอาจารย์ ความแข็งแกร่งของพวกเขานั้นมากกว่านักเรียนมาก
“พวกเจ้าสองคนเข้าไปได้เลย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราต้องเอาของสิ่งนั้นมาก่อนที่อาคมราชันย์รัตติกาลจะหายไป!” หยูอังสั่งฟู่เทียนหมิงและเจียเหวินชิง
“ท่านครับ ถ้าเราเข้าไป ก็เท่ากับเปิดเผยตัวตนโดยตรงเลยสิ…”
ก่อนที่เจียเหวินชิงจะพูดจบ หยูอังก็จ้องมองทั้งสองคนอย่างดุร้าย
ทั้งสองไม่กล้าขัดขืน พวกเขาใช้โอกาสที่โม่ฟ่านยังคงรับมือกับสัตว์อสูรต้องสาปอยู่ เดินเข้าไปในกรงเหล็กผ่านประตูเหล็กที่มุม
พวกเขาคุ้นเคยกับกรงเหล็กฝึกสัตว์อสูร ไม่ว่าจะเป็นประตูเล็กหรือบาเรียด้านบน พวกเขารู้วิธีใช้ทั้งหมด การเดินเข้าไปนั้นง่ายดายมาก
“ถ้าฉลาด ก็ส่งน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ใต้ดินมาให้เรา แล้วเราจะไว้ชีวิตเจ้า!” ฟู่เทียนหมิงชี้ไปที่โม่ฟ่านที่ยังคงมีชีวิตอยู่ราวกับแมลงสาบอย่างโกรธเคือง
โม่ฟ่านหาจังหวะมองไปยังสองคนที่เดินเข้าไปในกรงเหล็กด้วยตัวเอง สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชาอย่างยิ่ง
พวกมันขายชีวิตให้กับวาติกันดำ แทนที่จะเป็นนักเรียนที่ดีของสถาบันเพิร์ล พวกมันยอมเป็นทาสมากกว่าเป็นคน!
โม่ฟ่านซ่อนเร้นพ
